ఒక అందమైన పల్లెటూరిలో లావణ్య అనే అమ్మాయి ఉండేది. ఆమెకు తన స్నేహితుడు కార్తీక్ అంటే చాలా ప్రాణం. వారు ఎప్పుడూ కలిసే ఉండేవారు. కానీ ఒకరోజు కార్తీక్ తన కుటుంబంతో కలిసి వేరే ఊరికి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. కార్తీక్ వెళ్తున్న సమయంలో లావణ్య చాలా బాధపడింది. 'నువ్వు వెళ్ళిపోతే నేను ఎలా ఉండగలను?' అని అడిగింది.
కార్తీక్ నవ్వుతూ, 'లావణ్య, నేను నీ కళ్ళలోనే ఉంటాను. నువ్వు కనురెప్ప వేసే ఆ చిన్న క్షణంలో కూడా నేను నిన్ను వదిలి వెళ్ళను' అని చెప్పాడు. లావణ్యకు అది నమ్మశక్యంగా అనిపించలేదు. ఆమె కళ్ళు మూసి తెరిచింది.
రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ లావణ్య ఒక అద్భుతాన్ని గమనించింది. ఆమె ప్రకృతిని చూసినా, పూలను చూసినా కార్తీక్ జ్ఞాపకాలు ఆమె కళ్ళ ముందు మెదులుతూనే ఉన్నాయి. అతను దూరంగా ఉన్నా, అతని ప్రేమ ఆమె చూపుల్లో నిలిచిపోయింది. నిజమైన ప్రేమ అంటే కేవలం పక్కన ఉండటం మాత్రమే కాదు, అది మన మనసులో మరియు మన చూపుల్లో ఎప్పటికీ నిలిచి ఉండే ఒక అనుభూతి అని ఆమె తెలుసుకుంది.
