മനോഹരമായ ഒരു മലയോര ഗ്രാമത്തിൽ മീര എന്നൊരു പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരൻ ആര്യൻ ആയിരുന്നു. അവർ എപ്പോഴും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം ആര്യന്റെ കുടുംബം ദൂരെയുള്ള ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് മാറാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആര്യൻ യാത്രയാകുന്ന ദിവസം മീരയ്ക്ക് വലിയ സങ്കടം തോന്നി. 'നീ പോയാൽ ഞാൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കും?' അവൾ ചോദിച്ചു.
ആര്യൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'മീര, ഞാൻ നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ തന്നെ ഉണ്ടാകും. നീ കണ്ണ് ചിമ്മുന്ന ആ ഒരു നിമിഷത്തിൽ പോലും ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടുപോകില്ല.' മീരയ്ക്ക് അത് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു. അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ച് തുറന്നു നോക്കി.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ മീര ഒരു കാര്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾ പ്രകൃതിയെ നോക്കുമ്പോഴോ പൂക്കളെ കാണുമ്പോഴോ ആര്യന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവൻ കൂടെയില്ലെങ്കിലും അവന്റെ സ്നേഹം അവളുടെ കാഴ്ചകളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു. ശാരീരികമായ അകലം അവരെ വേർപിരിച്ചെങ്കിലും, അവളുടെ ഉള്ളിലെ സ്നേഹം അവനെ എപ്പോഴും അവളുടെ കാഴ്ചകളിൽ നിലനിർത്തി. യഥാർത്ഥ സ്നേഹം കണ്ണുകൾക്ക് അപ്പുറം ആത്മാവിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒന്നാണെന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി.
