ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಲಾ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಕಾವ್ಯ ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಜೊತೆಯಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಕಾವ್ಯ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ದೂರದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಕಾವ್ಯ ಹೋಗುವಾಗ ಇಲಾ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತಳಾದಳು. 'ನೀನು ಹೋದರೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಇರುವೆ?' ಎಂದು ಅವಳು ಕೇಳಿದಳು.
ಕಾವ್ಯ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, 'ಇಲಾ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವ ಆ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.' ಇಲಾಳಿಗೆ ಇದು ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ತೆರೆದಳು.
ದಿನಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಇಲಾ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡಳು. ಅವಳು ಯಾವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಕಾವ್ಯನ ನೆನಪು ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯು ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜೀವಂತವಾಗಿತ್ತು. ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಕೇವಲ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಜೊತೆಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.
