ఒక అందమైన పర్వత గ్రామంలో ధర అనే మహిళ నివసించేది. ఆమె చాలా సౌందర్యవతి మరియు మంచి స్వభావం కలిగినది. గ్రామస్తులందరూ ఆమెను చూసి, 'ధర ఎంత మంచి మనిషి!' అని మెచ్చుకునేవారు. ఆమె చిరునవ్వు, ఇతరులకు సహాయం చేసే గుణం ఆమెను అందరికీ ఇష్టమైన వ్యక్తిగా మార్చాయి.
కానీ ధర మనసులో ఒక పెద్ద శూన్యం ఉంది. ఆమె భర్త కథిర్ వ్యాపార నిమిత్తం చాలా దూర ప్రాంతానికి వెళ్ళిపోయాడు. అతను వెళ్ళినప్పటి నుండి ధర ఒంటరితనంతో బాధపడుతోంది. ఊరి జనం ఆమెను ఎంత మెచ్చుకున్నా, కథిర్ ప్రేమ మరియు సాన్నిహిత్యం లేకపోతే ఆ మెచ్చుకోలు ఆమెకు అర్థం లేనిదిగా అనిపించేది.
ఒకరోజు గ్రామంలోని ఒక పెద్దాయన ఆమెను చూసి, 'ధర, నువ్వు ఎందుకు అంత దిగులుగా ఉన్నావు? అందరూ నిన్ను ఎంత గౌరవిస్తారు, ఎంత పొగుడుతారు!' అని అడిగారు. ధర మెల్లగా నవ్వుతూ, 'తాతగారు, ఇతరుల పొగడ్తలు నా మనసులోని వెలితిని పూరించలేవు. నా భర్త ప్రేమ మాత్రమే నా జీవితానికి వెలుగు. ఆ వెలుగు లేకపోతే, ఈ లోకపు పొగడ్తలు కూడా నాకు వ్యర్థమే' అని చెప్పింది. నిజమైన సంతోషం అనేది సమాజం ఇచ్చే గౌరవంలో లేదు, మనల్ని ప్రేమించే వారి హృదయంలో ఉంటుందని ధర మాటలు తెలియజేస్తున్నాయి.
