ఒక అందమైన గ్రామంలో కార్తీక్ మరియు లత అనే దంపతులు ఉండేవారు. కార్తీక్ చాలా కష్టపడే స్వభావం కలవాడు, కానీ అతని మాటలు ఎప్పుడూ చాలా సూటిగా, కొన్నిసార్లు కఠినంగా ఉండేవి. లత చాలా ప్రేమగలది, ఆమె ప్రతి విషయాన్ని ప్రేమతో పలకాలని కోరుకునేది.
ఒకరోజు లత ఎంతో కష్టపడి ఒక అందమైన పూల కుండను అలంకరించి కార్తీక్కు చూపించింది. 'కార్తీక్, ఇది ఎలా ఉంది?' అని అడిగింది. కార్తీక్ దానిని చూసి, 'రంగులు సరిగ్గా లేవు' అని తేలికగా చెప్పి తన పనిలో నిమగ్నమయ్యాడు. లత మనసు విలవిలలాడిపోయింది. ఆమెకు కావాల్సింది విమర్శ కాదు, కార్తీక్ నుండి వచ్చే ఒక చిన్న ప్రేమపూర్వక మాట మాత్రమే.
సాయంత్రం అయ్యేసరికి కార్తీక్కు తన తప్పు తెలిసొచ్చింది. అతను లత దగ్గరకు వెళ్లి, 'లతా, నన్ను క్షమించు. ఈ రోజు నేను సరిగ్గా మాట్లాడలేదు. ఈ పూల అలంకరణ నిజంగా చాలా బాగుంది, ఇంటికి అందాన్ని తెచ్చింది' అని మెల్లగా అన్నాడు. ఆ ఒక్క మాటతో లత ముఖంలో చిరునవ్వు విరిసింది. ప్రేమించే వ్యక్తుల నుండి మృదువైన మాటలు అందకపోతే జీవితం ఎంత శూన్యంగా ఉంటుందో కార్తీక్ ఆ రోజు తెలుసుకున్నాడు.
