ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಮತ್ತು ಅನನ್ಯಾ ಎಂಬ ದಂಪತಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆರ್ಯನ್ ತುಂಬಾ ಕೆಲಸದವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ತುಂಬಾ ನೇರವಾಗಿದ್ದವು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಠಿಣವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅನನ್ಯಾ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ವಭಾವದವಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಒಂದು ದಿನ ಅನನ್ಯಾ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹೂವಿನ ಜೋಡಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಆರ್ಯನ್ಗೆ ತೋರಿಸಿದಳು. 'ಆರ್ಯನ್, ಇದು ಹೇಗಿದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು. ಆರ್ಯನ್ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಹೂವುಗಳು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾದನು. ಅನನ್ಯಾಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವಾಯಿತು. ಅವಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಟೀಕೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆರ್ಯನನ ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತು ಮಾತ್ರ ಆಗಿತ್ತು.
ಸಂಜೆ ಆರ್ಯನನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅವನು ಅನನ್ಯಾಳ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ಅನನ್ಯಾ, ಕ್ಷಮಿಸು. ನಾನು ಇಂದು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಈ ಹೂವುಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿವೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನು ಅಂದಗೊಳಿಸಿವೆ' ಎಂದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಆ ಒಂದು ಮಾತು ಅನನ್ಯಾಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ತರಿಸಿತು. ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ನಡುವೆ ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಲ್ಲದ ಜೀವನ ಎಷ್ಟು ಶೂನ್ಯ ಎಂಬುದು ಆರ್ಯನನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.
