ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ మరియు మీరా అనే దంపతులు ఉండేవారు. వారిద్దరి మధ్య ప్రేమ చాలా గొప్పది. ఒకసారి, అర్జున్ తన ఉద్యోగ రీత్యా వేరే ఊరికి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. వెళ్లే ముందు అతను మీరాతో, "నేను త్వరగా తిరిగి వస్తాను, నువ్వు బాధపడకు" అని చెప్పి వెళ్ళాడు.
రోజులు గడిచాయి, కానీ పని ఒత్తిడి వల్ల అర్జున్ రావడానికి ఆలస్యమైంది. మీరా ప్రతి క్షణం అర్జున్ ఆలోచనల్లోనే మునిగిపోయింది. ఆమె కళ్ళు ఎప్పుడూ తలుపు వైపే చూస్తూ ఉండేవి. అతని నవ్వు, అతని మాటలు ఆమె మనసులో నిరంతరం ప్రతిధ్వనిస్తూనే ఉన్నాయి. ఆమె అతడిని తన హృదయంలో బంధించి ఉంచింది.
కొన్ని రోజుల తర్వాత అర్జున్ తిరిగి వచ్చాడు. మీరా ముఖంలో సంతోషం ఉన్నా, ఆమె కళ్ళలో అలసట కనిపించింది. ఆమె తనను ఎంతగా తలచుకుందో అర్జున్ గమనించాడు. 'నేను ఆమెను నా హృదయంలో బంధించి ఉంటే, ఆమె ఆలోచనల్లోకి పదేపదే వచ్చి ఆమెను తల్లడిల్లేలా చేయడం నాకు సిగ్గుగా అనిపించదా?' అని అతను అనుకున్నాడు. ఆమె ప్రేమను చూసి అర్జున్ ఆమెను హత్తుకుని, ఇక ఎప్పుడూ విడిచి వెళ్ళనని మాట ఇచ్చాడు.