ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുനും മീരയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു വേനൽക്കാലത്ത്, അർജുന് ജോലിയുടെ ആവശ്യത്തിനായി ദൂരെയുള്ള ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. പോകുന്നതിന് മുൻപ് അവൻ മീരയോട് പറഞ്ഞു, "ഞാൻ വേഗം തിരിച്ചുവരും, നീ വിഷമിക്കേണ്ട."
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി, പക്ഷേ അർജുന്റെ ജോലി കാരണം അവന് മടങ്ങിവരാൻ വൈകി. മീരയുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ അർജുന്റെ ഓർമ്മകളായിരുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും അവൾ അവനെക്കുറിച്ചാണ് ചിന്തിച്ചിരുന്നത്. അവന്റെ ചിരിയും സംസാരവും അവളുടെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ അവനെ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു.
ഒടുവിൽ അർജുൻ തിരിച്ചെത്തി. മീരയുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തളർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ തന്നെ എത്രത്തോളം ഓർക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അർജുൻ മനസ്സിലാക്കി. തന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ നിരന്തരം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവന് വിഷമം തോന്നി. 'ഞാൻ അവളെ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അവളുടെ ചിന്തകളിൽ നിരന്തരം വന്ന് അവളെ പ്രയാസപ്പെടുത്തുന്നതിൽ എനിക്ക് ലജ്ജ തോന്നേണ്ടതല്ലേ?' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച്, ഇനി ഒരിക്കലും അവളെ തനിച്ചാക്കില്ലെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
