ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ಮೀರಾ ಎಂಬ ದಂಪತಿಗಳಿದ್ದರು. ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೆ ಅಜಯ್ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ದೂರದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಅವನು ಮೀರಾಳಿಗೆ, "ನಾನು ಬೇಗ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಚಿಂತಿಸಬೇಡ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೋದನು.
ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು, ಆದರೆ ಅಜಯ್ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡದಿಂದಾಗಿ ಬರಲು ತಡವಾಯಿತು. ಮೀರಾ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಅಜಯ್ ನೆನಪಿನಲ್ಲೇ ಇದ್ದಳು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ನ ನಗು ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳು ಸದಾ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳು ಅವನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದಳು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅಜಯ್ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ಮೀರಾಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಿದ್ದರೂ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಸ್ತು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಜಯ್ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವಳು ತನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟು ನೆನೆದಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಅರಿವಾಯಿತು. 'ನಾನು ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಹಾಗಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಅವಳ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಬಂದು ಅವಳನ್ನು ಕಾಡುವುದು ನನಗೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ದೂರ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮಾತು ಕೊಟ್ಟನು.
