ఒక అందమైన గ్రామంలో ఇలా మరియు జూలియన్ అనే దంపతులు ఉండేవారు. జూలియన్ చాలా కష్టపడి పనిచేసే వ్యక్తి, తన కుటుంబం కోసం దూర ప్రాంతాలకు వెళ్లి పని చేసేవాడు. ఒకసారి, పని ఒత్తిడి వల్ల జూలియన్ ఇంటికి రావడానికి చాలా ఆలస్యమైంది. ఈ సమయంలో ఇలా ఒంటరితనం మరియు బాధతో నిండిపోయింది. ఆమె సరిగ్గా తినలేదు, నిద్రపోలేదు. ఆమె శరీరం చాలా కృశించిపోయింది; ఆమె భుజాలు వంగిపోయాయి మరియు ఆమె చేతిలోని గాజులు వదులై కిందపడిపోయే స్థితికి చేరుకున్నాయి.
ఇది చూసిన గ్రామస్తులు, 'జూలియన్ చాలా క్రూరమైనవాడు, తన భార్యను ఇలా కష్టాల్లో వదిలేసి వెళ్ళిపోయాడు' అని మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు. ఈ మాటలు విన్న ఇలా ఎంతో బాధపడింది. ఆమె తన స్నేహితురాలితో ఇలా అంది, 'అతను క్రూరమైనవాడు కాదు. అతని విరహ వేదన వల్ల, అతని జ్ఞాపకాల వల్ల మాత్రమే నా శరీరం ఇలా క్షీణించింది. అతన్ని క్రూరమైనవాడని అనడం వింటే నా మనసు ముక్కలవుతుంది.'
కొన్ని రోజుల తర్వాత జూలియన్ తిరిగి వచ్చాడు. ఇలా పరిస్థితి చూసి అతను చాలా బాధపడ్డాడు. కానీ ఇలా అతన్ని ప్రేమతో ఆహ్వానించింది. ఆమె శారీరక బలహీనత జూలియన్ క్రూరత్వానికి సంకేతం కాదని, అది ఆమె ప్రేమ యొక్క గాఢత అని గ్రామస్తులు అర్థం చేసుకున్నారు.
