ఒక అందమైన గ్రామంలో అమరా అనే యువతి ఉండేది. ఆమె ముఖంలో ఎప్పుడూ ఒక ప్రత్యేకమైన తేజస్సు ఉండేది. ఆమె భర్త కార్తీక్ పనుల నిమిత్తం దూరంగా వెళ్ళిపోయాడు. అమరా మనసంతా కార్తీక్ జ్ఞాపకాలతోనే నిండి ఉండేది.
ఒకరోజు ఆమె స్నేహితురాలు లత ఇలా అంది, 'అమరా, నువ్వు ఎప్పుడూ కార్తీక్ గురించే ఎందుకు ఆలోచిస్తుంటావు? అతన్ని మర్చిపోయి నీ పనుల మీద దృష్టి పెట్టు, లేకపోతే నువ్వు నీవుగా ఉండలేవు.'
అమరా చిరునవ్వుతో ఇలా చెప్పింది, 'లత, అతని జ్ఞాపకాలు నన్ను బలహీనపరచవు, నన్ను మరింత ప్రకాశవంతంగా మారుస్తాయి. ఒకవేళ నేను అతనిపై ఉన్న ప్రేమను మర్చిపోతే, నా చేతిలోని గాజులు కూడా తమ మెరుపును కోల్పోతాయి. నాలోని అసలైన అందం ఈ ప్రేమలోనే ఉంది.'
అమరా మాటలు నిజమయ్యాయి. ఆమె ప్రేమ ఆమెకు ధైర్యాన్ని, అందాన్ని ఇచ్చింది. కార్తీక్ తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఆమె ముఖంలోని ఆ వెలుగు చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆమె జ్ఞాపకాలు ఆమెను ఎప్పుడూ ఒంటరిని చేయలేదు, ఆమెను మరింత అందంగా మార్చాయి.
