ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അമരാ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് എപ്പോഴും ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ഭർത്താവ് കായൽ ഒരു ദീർഘയാത്ര പോയതായിരുന്നു, എങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും കായലിന്റെ ഓർമ്മകൾ മാത്രമായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ അവളുടെ കൂട്ടുകാരി മീര ചോദിച്ചു, 'അമരാ, നീ എന്തിനാണ് എപ്പോഴും കായലിനെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നത്? അവനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുന്നത് നിന്നെ വിഷമിപ്പിക്കില്ലേ? അതൊക്കെ വിട്ട് മറ്റ് കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കൂ.'
അമരാ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'മീര, അവനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ എന്നെ തളർത്തുന്നില്ല, മറിച്ച് എന്നെ കൂടുതൽ പ്രകാശമുള്ളവളാക്കുന്നു. അവനോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം മറന്നുപോയാൽ, എന്റെ കൈകളിലെ വളകൾ പോലും അതിന്റെ തിളക്കം இழക്കും. എന്റെ ആത്മാവിന്റെ സൗന്ദര്യമാണ് ഈ സ്നേഹം.'
അമരാ പറഞ്ഞത് സത്യമായിരുന്നു. അവളുടെ സ്നേഹം അവളെ കൂടുതൽ കരുത്തുള്ളവളാക്കി. കായൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, അവൾ പഴയതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രകാശത്തോടെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അവളുടെ സ്നേഹമാണ് അവളുടെ യഥാർത്ഥ ആഭരണം.
