ఒక అందమైన గ్రామంలో మాయ అనే మహిళ ఉండేది. ఆమె చాలా మృదు స్వభావం కలిగినది. ఆమె భర్త రవి ఒక కవి. ఒకరోజు పండుగ కోసం మాయ సిద్ధమవుతుండగా, ఆమె ధరించిన ముత్యాల హారాన్ని చూసి రవి ఇలా అన్నాడు, 'మాయా, ఈ ముత్యాల హారం ఎంత బాగుందో కదా! కానీ ఈ ముత్యాలన్నింటినీ కలిపి ఉంచే ఆ చిన్న దారం నీకు తెలుసా?'
మాయ ఆశ్చర్యంగా, 'ఆ దారం ఎక్కడ ఉంది? నాకు కనిపించడం లేదు కదా!' అని అడిగింది. రవి నవ్వుతూ, 'అదే దాని ప్రత్యేకత. ఆ దారం కంటికి కనిపించదు, కానీ ఆ దారం లేకపోతే ఈ ముత్యాలన్నీ విడిపోతాయి. నీ అందం కూడా అంతే. నీ ఆభరణాలు, నీ రూపం ముత్యాల్లాంటివి, కానీ నీలోని ప్రేమ, నీ మంచి గుణం ఆ ముత్యాలను కలిపి ఉంచే దారం వంటివి. ఆ గుణాలే నిన్ను పరిపూర్ణురాలిని చేస్తాయి' అని చెప్పాడు.
మాయకు విషయం అర్థమైంది. బయట కనిపించే అందం కంటే, మనసులోని మంచి మరియు గుణాలే మనిషికి నిజమైన అందాన్ని ఇస్తాయని ఆమె గ్రహించింది.
