ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മായ എന്നൊരു സ്ത്രീ ജീവിച്ചിരുന്നു. അവൾ വളരെ ശാന്തസ്വഭാവക്കാരിയും മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ധരിക്കുന്നവളുമായിരുന്നു. അവളുടെ ഭർത്താവ് രാഹുൽ ഒരു എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു. ഒരു വൈകുന്നേരം, ഒരു ആഘോഷത്തിനായി ഒരുങ്ങുന്ന മായയെ നോക്കി രാഹുൽ പറഞ്ഞു, 'മായേ, നിന്റെ ഈ മുത്തുമാല എത്ര മനോഹരമാണ്! പക്ഷേ ഇതിലെ മുത്തുകളെ ഒരുമിച്ച് പിടിച്ചുനിർത്തുന്ന ആ ചെറിയ നൂൽ നീ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ?'
മായ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു, 'ആ നൂൽ എവിടെ? എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ!' രാഹുൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'അതാണ് അതിന്റെ പ്രത്യേകത. ആ നൂൽ കണ്ണിൽ പെടില്ല, പക്ഷേ ആ നൂൽ ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ മുത്തുകളെല്ലാം ചിതറിപ്പോകും. അതുപോലെയാണ് നിന്റെ സൗന്ദര്യവും. നിന്റെ ആഭരണങ്ങളും രൂപവും മുത്തുകൾ പോലെയാണ്, എന്നാൽ നിന്റെ സ്നേഹവും കരുണയും ആ മുത്തുകളെ കോർത്തിണക്കുന്ന ആ അദൃശ്യമായ നൂലാണ്. ആ നൂലാണ് നിന്നെ പൂർണ്ണതയുള്ളവളാക്കുന്നത്.'
മായയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. പുറമെയുള്ള സൗന്ദര്യത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി, തന്റെ ഉള്ളിലെ നന്മയാണ് തന്നെ ഒരു പൂർണ്ണതയുള്ള സ്ത്രീയാക്കുന്നത് എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
