ఒక అందమైన గ్రామంలో రాము మరియు సీత అనే దంపతులు ఉండేవారు. రాము చాలా సున్నిత మనస్కుడు, సీత ఎప్పుడూ నవ్వుతూ ఉంటూ అందరినీ సంతోషపెడుతుంది. ఒకరోజు సీత తన స్నేహితులతో కలిసి పండుగకు వెళ్లాల్సి వచ్చింది. ఆమె త్వరత్వరగా బయలుదేరుతున్న సమయంలో, ఆమె చేతిలోని గాజులు చాలా బిగుతుగా ఉన్నాయి. ఆమె వెనుతిరిగినప్పుడు, ఆ గాజులు ఆమె మణికట్టుపై చిన్న గుర్తులను వదిలివేసాయి.
సీత వెళ్ళిపోయాక, రాము చాలా ఒంటరిగా, బాధగా అనిపించింది. ఆమె లేని ఇల్లు అతనికి శూన్యంలా అనిపించింది. కానీ, ఆమె వెళ్లేటప్పుడు ఆ గాజులు ఎంత బిగుతుగా ఉన్నాయో అతను గమనించాడు. ఆ బిగుతైన గాజులు ఆమె త్వరగా తిరిగి వస్తుందనే సంకేతంగా అతనికి అనిపించాయి. ఆమె మళ్ళీ వస్తుందనే ఆ నమ్మకమే అతని బాధను పోగొట్టే మందుగా మారింది. ఆమె రాక కోసం ఎదురుచూడటం అతని ప్రేమను మరింత పెంచింది.
