ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರವಿ ಮತ್ತು ಲತಾ ಎಂಬ ದಂಪತಿಗಳಿದ್ದರು. ರವಿ ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನು, ಲತಾ ಬಹಳ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಹುಡುಗಿ. ಒಂದು ದಿನ ಲತಾ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯ ಮದುವೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಅವಳು ಅವಸರದಿಂದ ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಳೆಗಳು ತುಂಬಾ ಬಿಗಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಅವಳು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ಬಳೆಗಳು ಅವಳ ಮಣಿಕಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುರುತನ್ನು ಬಿಟ್ಟವು.
ಲತಾ ಹೋದ ನಂತರ ರವಿಗೆ ತುಂಬಾ ಒಂಟಿತನ ಮತ್ತು ದುಃಖ ಕಾಡಿತು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ನಗು ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲವೂ ಶೂನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಅವಳು ಹೊರಡುವಾಗ ಆ ಬಳೆಗಳು ಅವಳ ಕೈಗೆ ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಾಯಿತು. ಆ ಬಿಗಿಯಾದ ಬಳೆಗಳು ಅವಳು ಬೇಗನೆ ಮರಳಿ ಬರುವ ಸಂಕೇತ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಅನಿಸಿತು. ಅವಳ ಮರುಬರುವಿಕೆಯ ಆಸೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ನೋವನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವ ಮದ್ದಾಯಿತು. ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಪೇ ಅವನ ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿತು.
