ఒక అందమైన గ్రామంలో లత మరియు రవి నివసించేవారు. వారు ఒకరినొకరు ప్రాణంగా ప్రేమించుకునేవారు. రవి ఒక శిల్పి, లత నవ్వులే అతని కళకు ప్రాణం. ఒకరోజు రవి ఒక ముఖ్యమైన పని మీద ఊరు విడిచి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. 'నేను త్వరగా తిరిగి వస్తాను' అని రవి చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.
రవి వెళ్లి కేవలం కొన్ని రోజులే అయ్యింది. కానీ లతకు మాత్రం అది యుగాలంత కాలంలా అనిపించింది. ఆమెకు ఆకలి వేయడం లేదు, నిద్ర కూడా రావడం లేదు. ఆమె ముఖంలో ఉన్న కాంతి పోయి, ముఖం పాలిపోయి కనిపిస్తోంది. ఆమె స్నేహితురాలు సీత ఇది గమనించి, 'లత, రవి వెళ్లి ఇంకా కొన్ని రోజులే అవుతోంది కదా, నువ్వు ఎందుకు ఇంత నీరసంగా ఉన్నావు?' అని అడిగింది.
లత కళ్ళలో నీళ్లతో, 'సీత, అతను వెళ్ళిపోయి నిన్నే అయినట్లు అనిపిస్తోంది. కానీ అతను లేని ఈ ఏడు రోజుల్లో నా ముఖం వెలవెలబోయింది' అని చెప్పింది. ప్రేమ యొక్క గాఢత కేవలం మాటల్లోనే కాదు, ప్రియమైన వారు దూరమైనప్పుడు మన శరీరం మరియు మనస్సులో కలిగే మార్పుల్లో కూడా కనిపిస్తుంది.
