ఒక అందమైన గ్రామంలో కన్నన్ మరియు నీలా అనే దంపతులు ఉండేవారు. నీలా చాలా మంచిది, కానీ చిన్న చిన్న విషయాలకే అలిగిపోతుండేది. ఒకరోజు, కన్నన్ నీలాకు ఇష్టమైన పూలను తీసుకురావడం మర్చిపోయాడు. నీలా బాధపడి, 'ఇక నాతో మాట్లాడకు!' అని ముఖం తిప్పుకుని కూర్చుంది.
నిజానికి నీలాకు కోపం రాలేదు; కన్నన్ తన బాధను అర్థం చేసుకుని వచ్చి ప్రేమగా హత్తుకోవాలని ఆమె కోరుకుంది. కానీ కన్నన్, 'ఆమె కోపంగా ఉంది, ఇప్పుడు వెళ్తే సరిగ్గా ఉండదు' అని అనుకుని దూరంగా వెళ్ళిపోయాడు. ఇది నీలా మనసును మరింత గాయపరిచింది. ఆమె ఇప్పటికే బాధలో ఉంది, కన్నన్ నిర్లక్ష్యం ఆమెను మరింత కృంగదీసింది.
కొంత సమయం తర్వాత, కన్నన్ నీలా కళ్ళలో నీళ్లు చూశాడు. అప్పుడు అతనికి అర్థమైంది—నీలా కోపంగా లేదు, కేవలం ప్రేమ కోసం ఎదురుచూస్తోంది అని. అతను వెంటనే ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి, ఆమె చేతులు పట్టుకుని ప్రేమగా హత్తుకున్నాడు. నీలా ముఖంలో నవ్వు విరిసింది. బాధలో ఉన్నవారిని దూరం పెట్టకూడదు, ప్రేమతో దగ్గరకు తీసుకోవాలని కన్నన్ తెలుసుకున్నాడు.
