ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನನ್ ಮತ್ತು ನಿಲಾ ಎಂಬ ದಂಪತಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಿಲಾ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ವಭಾವದವಳು, ಆದರೆ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಅವಳು ಮುನಿಸು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದು ದಿನ, ಕನ್ನನ್ ನಿಲಾಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ತರಲು ಮರೆತನು. ಇದರಿಂದ ಬೇಸರಗೊಂಡ ನಿಲಾ, 'ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಬೇಡಿ!' ಎಂದು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಳು.
ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿಲಾಳಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ; ಕನ್ನನ್ ತನ್ನ ಬೇಸರವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಅವಳು ಬಯಸಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಕನ್ನನ್, 'ಅವಳಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದಿದೆ, ಈಗ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರೆ ಸರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ದೂರ ಸರಿದನು. ಇದು ನಿಲಾಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ನೋವು ತಂದಿತು. ಅವಳು ಈಗಾಗಲೇ ಬೇಸರದಲ್ಲಿದ್ದಳು, ಕನ್ನನ್ನ ಈ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕುಗ್ಗಿಸಿತು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಕನ್ನನ್ ನಿಲಾಳ ಕಣ್ಣೀರು ಕಂಡನು. ಆಗ ಅವಳಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಅವಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಅವಳ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ನಿಲಾಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಮೂಡಿತು. ಬೇಸರದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಬಾರದು, ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಪಾಠ ಕನ್ನನ್ಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.
