ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಪಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಬೆಕ್ಕು ಇತ್ತು. ಅದು ತುಂಬಾ ತಂತ್ರಗಾರನಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಆಹಾರ ಸಿಗುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಕಾಡಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ತುಂಬಾ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಇದ್ದವು. ಹಿರಿಯ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಅವು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಒಂದು ದಿನ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪಿನ ಹಿರಿಯ ಹಕ್ಕಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯមិន ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯ ಕಪಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಇದನ್ನು ಒಂದು ಸುವರ್ಣ ಅವಕಾಶವೆಂದು ಬೆಕ್ಕು ಭಾವಿಸಿತು. 'ಒಮ್ಮೆ ಈ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ನಂಬಿಸಿ ಅವುಗಳ ಗೂಡಿನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿನ್ನಬಹುದು!' ಎಂದು ಅದು ಅಂದುಕೊಂಡಿತು.
ಕಪಿ ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿತು. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡಕ ಮತ್ತು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚೀಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ವೈದ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಲು ಒಂದು ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮೈಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತು. ಹಕ್ಕಿಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಮರದ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, "ಪ್ರೀತಿಯ ಹಕ್ಕಿಗಳೇ, ಹೆದರಬೇಡಿ! ನಾನು ಪಕ್ಷಿಗಳ ವೈದ್ಯ. ನಿಮ್ಮ ನಾಯಕನಿಗೆ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ, ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದು ಬಹಳ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿತು.
ಹಕ್ಕಿಗಳು ಸಂಶಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ ಕಪಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಗಮನಿಸಿತು. ಬೆಕ್ಕು ತುಂಬಾ ತೆಳ್ಳಗಾಗಿತ್ತು. ಆ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ ನಗುತ್ತಾ ಕೇಳಿತು, "ವೈದ್ಯರೇ, ನೀವು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ತೆಳ್ಳಗಾಗಿದ್ದೀರಿ? ನೀವು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಮದ್ದು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಈಗ ತುಂಬಾ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ?"
ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕಪಿ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿತು. ತಾನು ವೈದ್ಯ ಎಂದು ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತಾನು ಎಷ್ಟು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಪ್ಪಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ ಕಂಡುಹಿಡಿದಿತ್ತು. ತನ್ನ ತಂತ್ರ ಬಯಲಾಗಿందని ತಿಳಿದ ಕಪಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋಯಿತು. ಹಕ್ಕಿಗಳು ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾದವು.
Moral
ಅತಿಯಾದ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಗೆಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಜಾಗರೂಕತೆಯೇ ರಕ್ಷಣೆ.
