ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸಮೃದ್ಧ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ರೋಹನ್ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ರೋಹನ್ಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು: ಹಣ ಉಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿ ಇತ್ತು. 'ಇಂದು ನಮಗೆ ಸಂತೋಷವಿದ್ದರೆ ಸಾಕು, ನಾಳೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಬೇಡಿ' ಎಂಬುದು ಅವನ ತತ್ವವಾಗಿತ್ತು.
ತಂದೆಯ ಮರಣದ ನಂತರ, ರೋಹನ್ ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಹಣವನ್ನೂ ವಿಲಾಸಿ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದನು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅವನ ಸಂಪತ್ತು ಬರಿದಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಂತಾಯಿತು. ಅವನ ಬಳಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಸ್ತು ಎಂದರೆ ಒಂದು ದಪ್ಪನೆಯ ಉಣ್ಣೆಯ ಹೊದಿಕೆ.
ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ರೋಹನ್ ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದನು. ಕೆಲವು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮರದ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಗುಂಪುಗೂಡಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಗಮನಿಸಿದನು. 'ನೋಡಿ, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಗುಂಪುಗೂಡಿ ಕುಳಿತಿವೆ! ಇದರರ್ಥ ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲ ಬರಲಿದೆ ಎಂದರ್ಥ. ನನಗೆ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಈ ಹೊದಿಕೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ,' ಎಂದು ಅವನು ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದನು.
ತನ್ನ ಮೂರ್ಖತನದಿಂದಾಗಿ, ಅವನು ಆ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರಿ, ಸಿಕ್ಕ ಹಣವನ್ನು ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳಿಗಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದನು. ತಾನು ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಎಂದು ಅವನುಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಆದರೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆಯದೇ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿತು. ಬೇಸಿಗೆ ಬರುವ ಬದಲು, ತೀವ್ರವಾದ ಚಳಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿ ಬೀಸತೊಡಗಿತು. ಆಕಾಶವು ಕಪ್ಪಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಮಂಜು ಮುಸುಕಿತು. ಹೊದಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ರೋಹನ್ ಚಳಿಯಿಂದ ನಡುಗತೊಡಗಿದನು. ತನ್ನ ಅಸಡ್ಡೆಯಿಂದಾಗಿ ತಾನು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅವನು ಅಳುತ್ತಾ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಟ್ಟನು.
Moral
ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸದೆ ಕೇವಲ ಇಂದಿನ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕುವುದು ತಪ್ಪು.
