പണ്ട് ഒരു വലിയ രാജ്യത്ത് രോഹൻ എന്നൊരു യുവാവ് താമസിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ പിതാവ് വലിയൊരു വ്യാപാരിയായിരുന്നു. എന്നാൽ രോഹന് ഒരു മോശം ശീലമുണ്ടായിരുന്നു; പണം സമ്പാദിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ അത് പാഴാക്കാനാണ് അവന് ഇഷ്ടം. 'ഇന്ന് നമുക്ക് സന്തോഷമായിരിക്കാം, നാളെയെക്കുറിച്ച് എന്തിനാണ് ആകുലപ്പെടുന്നത്?' എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ചിന്ത.
പിതാവിന്റെ മരണശേഷം, രോഹൻ തന്റെ കയ്യിലുള്ള മുഴുവൻ സമ്പത്തും ആഡംബരങ്ങൾക്കായി ചെലവഴിച്ചു. താമസിയാതെ അവന്റെ പണമെല്ലാം തീർന്നുപോയി. വലിയൊരു കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് അവൻ ഒരു ചെറിയ കുടിലിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു. അവന്റെ പക്കൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏക വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തു ഒരു കട്ടിയുള്ള കമ്പളിയായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ, രോഹൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. കുറച്ച് പക്ഷികൾ ഒരു മരക്കൊമ്പിൽ ഒത്തുകൂടി ഇരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. 'അതാ നോക്കൂ, പക്ഷികൾ കൂട്ടമായി ഇരിക്കുന്നു! ഇതിനർത്ഥം വേനൽക്കാലം വരാൻ പോകുന്നു എന്നാണ്. ഇനി എനിക്ക് ഈ കമ്പ്ലിന്റെ ആവശ്യമില്ല,' എന്ന് അവൻ വിചാരിച്ചു.
തന്റെ വിഡ്ഢിത്തം കൊണ്ട്, അവൻ ആ കമ്പ്ലിനെ വിറ്റഴിച്ചു. കിട്ടിയ പണം കൊണ്ട് അവൻ നിറയെ മധുരപലഹാരങ്ങൾ വാങ്ങി കഴിച്ചു. അവൻ സ്വയം വലിയ ബുദ്ധിമാനാണെന്ന് കരുതി.
എന്നാൽ പ്രകൃതി അവനെ ചതിച്ചു. വേനൽക്കാലത്തിന് പകരം കഠിനമായ തണുപ്പും കാറ്റും വീശാൻ തുടങ്ങി. ആകാശം ഇരുണ്ടു, മഞ്ഞ് പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. കമ്പളിയില്ലാത്ത രോഹൻ കഠിനമായ തണുപ്പിൽ വിറച്ചുകൊണ്ട് കിടന്നു. തന്റെ അശ്രദ്ധയുടെ ഫലം അവൻ അറിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വൈകിപ്പോയിരുന്നു.
Moral
ഭാവി കരുതിയിക്കാതെ ഇന്നത്തെ സുഖങ്ങളിൽ മാത്രം മുഴുകുന്നത് അപകടമാണ്.
