ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಚಿಕು ಎಂಬ ಚುರುಕಾದ ಅಣಕ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಚಿಕುವಿಗೆ ಬಂಟಿ ಎಂಬ ಮೊಲ ಮತ್ತು ಹೂಟ್ ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಗೂಬೆ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿ ಹಿಡಿಯುವ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಂದು ದಿನ, ಬಂಟಿಯ ಗುಹೆಯ ಬಳಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಚಿಕು ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಗುಹೆಯ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಬಂಟಿಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದ ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಕೆ ಇತ್ತು. ಚಿಕು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವಾಗ ಅದರ ಬಾಲ ಮಡಕೆಗೆ ತಗುಲಿ, ಮಡಕೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಒಡೆದು ಹೋಯಿತು. 'ಟಕ್!' ಎಂಬ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಮಡಕೆ ಚೂರುಚೂರಾಯಿತು.
ಚಿಕು ತುಂಬಾ ಹೆದರಿಹೋಯಿತು. 'ಅಯ್ಯೋ! ಬಂಟಿಗೆ ಈ ಮಡಕೆ ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ!' ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿತು. ಭಯದಿಂದ ಚಿಕು ಒಂದು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿತು. ಅವಳು ಒಡೆದ ಮಡಕೆಯ ಚೂರುಗಳನ್ನು ತಂದು ಹತ್ತಿರದ ಮರದ ಪೊಟರೆಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಳು. ಮಡಕೆ ಕಳೆದುಹೋದರೆ ಬಂಟಿ ಅಳಬಹುದು ಎಂದು ಅವಳು ಅಂದುಕೊಂಡಳು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಬಂಟಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಡಕೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾದನು. ತನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಚಿಕು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಳು ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಬಂಟಿ ಅಳತೊಡಗಿದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಚಿಕುಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂಕಟವಾಯಿತು. ಅವಳು ತಕ್ಷಣ ಹೂಟ್ ಎಂಬ ಗೂಬೆಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದಳು.
ಗೂಬೆಯು ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತು, "ಚಿಕು, ತಿಳಿಯದೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಒಡೆಯುವುದು ಒಂದು ತಪ್ಪು. ಆದರೆ ಆ ತಪ್ಪನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು. ಮೊದಲ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು ಸ್ನೇಹವನ್ನೇ ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನೀನು ಬಂಟಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳು."
ಚಿಕು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಬಂಟಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, "ಬಂಟಿ, ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು. ನಾನು ಆಟವಾಡುವಾಗ ತಿಳಿಯದೆ ನಿನ್ನ ಮಡಕೆಯನ್ನು ಒಡೆದುಬಿಟ್ಟೆ. ನೀನು ಬೇಸರಗೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಾ ಎಂದು ಹೆದರಿ ಅದನ್ನು ಮರದ ಪೊಟರೆಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿದೆ. ನಿನಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ಷಮಿಸು," ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.
ಬಂಟಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, "ಚಿಕು, ಮಡಕೆ ಒಡೆದಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಬೇಸರವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನೀನು ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಬೇಸರವಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ನೀನು ಸತ್ಯ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನಗೆ ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇನೆ."
ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಆ ಮಡಕೆಯನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಸರಿಪಡಿಸಿದರು. ಈಗ ಆ ಮಡಕೆ ಮೊದಲಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಸತ್ಯ ಹೇಳಿದ ಕಾರಣ ಚಿಕುವಿನ ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು.
Moral
ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಸತ್ಯ ಹೇಳುವುದು ನಿಜವಾದ ಗೆಳೆತನದ ಲಕ್ಷಣ.
