ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ರಾಜ ಸಿಂಹವಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಮುಂದಿನ ರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು.
ಕುರಿತ ಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ಆನೆ ಮತ್ತು ನರಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿದವು. ನರಿ ಹೇಳಿತು, "ರಾಜರೇ, ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಅನುಭವ ಬೇಕು. ಹೊಸ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ."
ರಾಜನು ಒಂದು ಬಾಣ ಬಿಟ್ಟನು. ಅದು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಆಮೆಯ ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದವು. ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ ನಕ್ಕವು, "ಕಪ್ಪೆ ಮತ್ತು ಆಮೆಯೇ ಮಂತ್ರಿಗಳೇ?" ಎಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಡಿದವು.
ಆದರೂ ರಾಜಕುಮಾರನು ಕಪ್ಪೆ ಮತ್ತು ಆಮೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಕಾಡಿನ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ಪ್ರಯಾಣದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಕಪ್ಪೆ ಮತ್ತು ಆಮೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಬಯಸಿದವು. ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದಿತು. ಆಗ ಆಮೆ ಹೇಳಿತು, "ರಾಜಕುಮಾರರೇ, ಇದು ಸುದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣ. ಈಗಲೇ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ."
ಮುಂದೆ ಅವರು ಬಿರುಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಮಳೆಯಿಂದ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದರು. ಆಗ ಕಪ್ಪೆ ಹೇಳಿತು, "ನಾವು ಮೊದಲೇ ಆಹಾರ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಈಗ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ."
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನದಿ ಬಂದಿತು. ರಾಜಕುಮಾರ ಹೇಗೆ ದಾಟಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ಆಮೆ ಹೇಳಿತು, "ನೀವೇ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿ, ನಾವು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ." ರಾಜಕುಮಾರ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಏಳುತ್ತಿದ್ದ ಗುಳ್ಳೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಗಳ presence ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿದನು.
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾರಿವಾಳ ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು. "പാമ്പ് ನನ್ನ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಿಂದಿದೆ" ಎಂದು ಪಾರಿವಾಳ ಹೇಳಿತು. ರಾಜಕುಮಾರ ಹೇಳಿದನು, "പാമ്പിನ್ನು ದೂಷಿಸುವ ಬದಲು, ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಎತ್ತರದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟ」。
ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಕಪ್ಪೆ ಮತ್ತು ಆಮೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟವು. "ರಾಜಕುಮಾರರೇ, ನೀವು ನಿಜವಾದ ರಾಜ. ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಪಾಠ ಕಲಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ನೀವು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ" ಎಂದವು.
ರಾಜಕುಮಾರನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟನು.
Moral
ಬಲಕ್ಕಿಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ.