ஒரு அடர்ந்த காட்டில் கம்பீரமான சிங்கம் ஒன்று வாழ்ந்து வந்தது. அதுதான் அந்தக் காட்டிற்கு அரசன். காலப்போக்கில் அந்தச் சிங்கத்திற்கு வயதாகிவிட்டதால், தனது மகனை அடுத்த அரசராகத் தேர்ந்தெடுக்க முடிவு செய்தது. தனது அனுபவமுள்ள அமைச்சர்களான யானை மற்றும் நரியிடம் இதைக் கூறியது.
நரி மந்திரி, "அரசே, இளவரசருக்கு அனுபவம் தேவை. எனவே, புதிய அமைச்சர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து ஒரு பயணத்திற்கு அழைத்துச் செல்லுங்கள். அப்போதுதான் அவர்களுக்குக் காட்டின் நுணுக்கங்கள் புரியும்" என்று யோசனை கூறியது. யானை மந்திரி, "அரசே, ஒரு அம்பு மூலம் சிறந்த வீரர்களைத் தேர்வு செய்யலாம்" என்றான்.
அரசர் ஒரு அம்பு எய்தார். ஆனால், அவரது பார்வை சற்று மங்கியிருந்ததால், அந்த அம்பு ஒரு தவளைக்கு முன்னால் விழுந்தது. அடுத்த அம்பு ஒரு ஆமையின் காலடியில் விழுந்தது. மற்ற விலங்குகள்,"அரசர் வயதாகிவிட்டதால் குறி தவறிவிட்டது! தவளையும் ஆமையும் எப்படி அமைச்சர்களாக முடியும்?" என்று கேலி செய்தன. ஆனால், இளவரசன் சும்மா இருக்கவில்லை.
யானை மற்றும் நரி மந்திரிகளின் ஆலோசனையின்படி, தவளை மற்றும் ஆமையை புதிய அமைச்சர்களாக நியமித்து, காட்டின் ஒரு பகுதியைச் சுற்றிப் பார்க்க அனுப்பி வைத்தான் இளவரசன்.
பயணம் தொடங்கிய சில நிமிடங்களிலேயே தவளையும் ஆமையும் ஒரு மரத்தடியில் ஓய்வெடுக்கத் தொடங்கின. இளவரசன் கோபத்துடன், "பயணம் கூடத் தொடங்கவில்லை, நீங்கள் ஏன் ஓய்வெடுக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டான். ஆமை அமைதியாக, "அரசே, இந்தப் பயணம் நீண்டது. இப்போது உணவையும் சக்தியையும் சேமித்து வைக்காவிட்டால், இடையில் பசியால் நாம் நகர முடியாது" என்றது. இளவரசன் முதலில் எரிச்சலடைந்தாலும், அவர்கள் சொன்னதை ஏற்று உணவைச் சேகரித்துவிட்டுத் தொடர்ந்தான்.
சிறிது தூரம் சென்றதும், ஒரு பெரிய புயல் தாக்கிய தடம் தெரிந்தது. கீழே விழுந்த மரங்களும், சேறும் சகதியுமாக இருந்தன. இளவரசன் கவலைப்பட்டபோது, தவளை மந்திரி சொன்னது, "அரசே, கவலைப்படாதீர்கள். நாம் ஏற்கனவே உணவைச் சேமித்து வைத்ததால், இப்போது தேட வேண்டிய அவசியம் இல்லை. தொடர்ந்து முன்னேறுவோம்."
அடுத்து ஒரு அடர்ந்த பகுதி வந்தபோது, தவளை மந்திரி தனது கூர்மையான செவித்திறனைப் பயன்படுத்தி, "அரசே, முன்னால் ஆபத்தான விலங்குகள் உள்ளன, எச்சரிக்கையாக இருங்கள்" என்று எச்சரித்தது. ஆமை மந்திரி, "விலங்குகள் அதிகம் வராத, அமைதியான பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்போம்" என்று காட்டிய பாதையில் சென்றனர்.
வழியில் ஒரு பெரிய ஆறு குறுக்கிட்டது. தண்ணீர் வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. இளவரசன் பயந்தபோது, ஆமை மந்திரி, "அரசே, நீங்களே ஒரு முடிவை எடுங்கள். நாங்கள் அதைச் சரியா தவறா என்று சொல்கிறோம்" என்றது. இளவரசன் ஆற்று நீரின் குமிழ்களைக் கவனித்தான். பாறைகள் மோதும் இடங்களில் குமிழ்கள் வருவதைக் கண்டறிந்தான். அந்தப் பாறைகளின் மீது கால வைப்பதே பாதுகாப்பானது என்று உணர்ந்து, மிகச் சரியாக ஆற்றைக் கடந்து சென்றான்.
திடீரென ஒரு புறா அழுதுகொண்டிருப்பதைப் பார்த்தான். "ஏன் அழுகிறாய்?" என்று கேட்டான் இளவரசன். "ஒரு பாம்பு என் முட்டைகளைத் தின்றுவிட்டது" என்று புறா கூறியது. இளவரசன், "நீ ஏன் பாதுகாப்பற்ற ஒரு தாழ்வான கிளையில் கூடு கட்டினாய்? இனிமேல் உயரத்தில் கூடு கட்டு" என்று அறிவுரை கூறினான்.
இதைப்பார்த்த தவளை மற்றும் ஆமை ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துச் சிரித்தன. இளவரசன் நினைத்தான், "இவர்கள் என்னிடம் சொல்வதற்குப் பதில் புறாவிற்கு அறிவுரை சொல்கிறார்களே! அப்பாவிற்குத் தெரியப்படுத்துவேன்" என்று.
ஆனால் தவளை மந்திரி சொன்னது, "அரசே, நீங்கள் ஒரு சிறந்த அரசர்! அந்தப் புறா செய்த தவறைச் சுட்டிக்காட்டி, பாம்பிற்குத் தண்டனை கொடுக்காமல், அதன் பாதுகாப்பைப் பற்றிச் சொன்னீர்கள். இதுதான் உண்மையான நீதி!"
இளவரசன் இப்போது புரிந்துகொண்டான். அறிவு என்பது வெறும் பலத்தில் இல்லை, அது சூழ்நிலையைத் தீர்க்கும் திறனில் இருக்கிறது என்று உணர்ந்து, தனது புதிய அமைச்சர்களுடன் மகிழ்ச்சியாக ஆட்சி செய்தான்.
பாடம்
சரியான நேரத்தில் சரியான ஆலோசனையைப் பெறுவதும், சூழ்நிலையை ஆராய்ந்து செயல்படுவதும் ஒரு சிறந்த தலைவனுக்கு அழகு.
