ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಸಮೂಹವಿತ್ತು. ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದ ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಕೆರೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೊಳವೆಲ್ಲವೂ ಬತ್ತಿಹೋದವು. ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಕಪ್ಪೆಗಳು, ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ದೊಡ್ಡ ನೀಲಿ ಕೆರೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದವು.
ಪ್ರಯಾಣದ ಮಧ್ಯೆ, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಎರಡು ಕಪ್ಪೆಗಳು ಒಂದು ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯಾದ ಗುಂಡಿಯೊಳಗೆ ಬಿದ್ದವು. ಆ ಗುಂಡಿಯ ಗೋಡೆಗಳು ತುಂಬಾ ಜಾರುವಂತಿದ್ದವು. ಮೇಲಿದ್ದ ಇತರ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವು, ಆದರೆ ಗುಂಡಿ ತುಂಬಾ ಆಳವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಯಾರೂ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಗುಂಡಿಯೊಳಗೆ ಇದ್ದ ಆ ಎರಡು ಕಪ್ಪೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದವು. ಮೊದಲನೆಯ ಕಪ್ಪೆಯು ತುಂಬಾ ಭಯಪಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿತು. 'ಇದು ನಮ್ಮ ಅಂತ್ಯ, ಈ ಆಳವಾದ ಗುಂಡಿಯಿಂದ ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಹೊರಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ, ಧೈರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿತು.
ಆದರೆ, ಎರಡನೆಯ ಕಪ್ಪೆಯು ಧೈರ್ಯಗುಂದಲಿಲ್ಲ. 'ನಾನು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಜಿಗಿದಾಗಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ತನಗೆ ತಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು. ಅದು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಾಕಿ ಪದೇ ಪದೇ ಜಿಗಿಯಿತು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದರೂ, ಅದು ತನ್ನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಜಿಗಿತದ ಮೂಲಕ ಅದು ಗುಂಡಿಯ ಅಂಚನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು.
ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದರೆ ಎಂತಹ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಎದುರಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಆ ಕಪ್ಪೆ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು.
Moral
ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದರೆ ಎಂತಹ ಕಠಿಣ ಸವಾಲನ್ನಾದರೂ ಗೆಲ್ಲಬಹುದು.
