പണ്ട് പണ്ട്, ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ ഒരു കൂട്ടം തവളകൾ താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു കഠിനമായ വേനൽക്കാലത്ത്, കാട്ടിലെ ചെറിയ കുളങ്ങളെല്ലാം വറ്റിപ്പോയി. ദാഹം സഹിക്കവയ്യാതെ, തവളകൾ ദൂരെയുള്ള വലിയ നീലക്കുളം തേടി യാത്ര തിരിച്ചു.
യാത്രയ്ക്കിടയിൽ, അപ്രതീക്ഷിതമായി രണ്ട് തവളകൾ ഒരു ആഴമേറിയ കുഴിയിൽ വീണുപോയി. ആ കുഴി വളരെ ഇരുണ്ടതും വഴുക്കലുള്ളതുമായിരുന്നു. മുകളിൽ നിന്നുള്ള മറ്റു തവളകൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി അവരെ സഹായിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, കുഴി വളരെ ആഴമുള്ളതുകൊണ്ട് ആർക്കും താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ആ കുഴിയിൽ വീണ രണ്ട് തവളകളും വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിലാണ് പ്രതികരിച്ചത്. ആദ്യത്തെ തവള ഭയന്നുപോയി. 'ഇനി രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല, ഈ കുഴിയിൽ നിന്ന് നമ്മൾ ഒരിക്കലും പുറത്തു വരില്ല' എന്ന് പറഞ്ഞ് അത് നിരാശനായി അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. തോൽവി സമ്മതിച്ച ആ തവളയ്ക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാൻ ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ തവള വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. 'ഓരോ തവണ ചാടുമ്പോഴും ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി ഉയരത്തിൽ എത്തുന്നുണ്ട്' എന്ന് അത് സ്വയം പറഞ്ഞു. അത് തന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയുമെടുത്ത് വീണ്ടും വീണ്ടും ചാടിത്തുടങ്ങി. പലതവണ താഴെ വീണെങ്കിലും, ആത്മവിശ്വാസം കൈവിടാതെ അത് ശ്രമം തുടർന്നു. ഒടുവിൽ, ഒരു വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടത്തിലൂടെ ആ തവള കുഴിയുടെ അരികിൽ എത്തി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തളരാത്ത ആത്മവിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ ഏത് വലിയ പ്രതിസന്ധിയെയും മറികടക്കാം എന്ന് ആ തവള തെളിയിച്ചു.
Moral
ആത്മവിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ ഏത് വലിയ പ്രതിസന്ധിയും നമുക്ക് മറികടക്കാം.