ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅರುಣ್ ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಇದ್ದನು. ಅವನು ಓದಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರು ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅರುಣ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಕೋಪದಿಂದ, "ಯಾರು ಆ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಇಡೀ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತು. ಎಲ್ಲರೂ ಅರುನ್ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದರು.
ಶಿಕ್ಷಕರು ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. "ನಾನು ಇಂದಿನ ಪಾಠದಿಂದ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ನೀಡುವವರು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಇಲ್ಲದವರು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು," ಎಂದರು.
ಶಿಕ್ಷಕರು ಕೇಳಿದ ಕಠಿಣ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅರುಣ್ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆದರೂ, ಅರುಣ್ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ನಿಂತನು.
ಸ್ನೇಹಿತರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, "ಅರುಣ್, ನಿನಗೆ ಉತ್ತರಗಳು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಯಾಕೆ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
ಅರುಣ್ ಶಾಂತವಾಗಿ, "ನನಗೆ ಉತ್ತರಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುವಾಗ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದೆ. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ನಾನು, ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು," ಎಂದನು.
ಅರುಣ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಶಿಕ್ಷಕರು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು. ಉಳಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತು ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದರು.
Moral
ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಅದರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ.
