ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിലെ സ്കൂളിൽ അരുൺ എന്ന മിടുക്കനായ ഒരു വിദ്യാർത്ഥി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പഠനത്തിൽ വളരെ മുന്നിലായിരുന്നു, എങ്കിലും കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ തമാശകളിൽ ഏർപ്പെടാറുള്ളതായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ അധ്യാപകൻ ക്ലാസ് എടുക്കുമ്പോൾ അരുണും കൂട്ടുകാരും പിന്നിലിരുന്ന് രഹസ്യമായി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് ശ്രദ്ധിച്ച അധ്യാപകൻ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു, "ആരാണ് ഈ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്നത്?" ക്ലാസ്സിൽ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദത പടർന്നു. എല്ലാവരും അരുണിനെ നോക്കി.
അധ്യാപകൻ ഒരു പരീക്ഷ നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. "ഇന്നത്തെ പാഠഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ഞാൻ ചോദിക്കാം. ശരിയുത്തരം പറയുന്നവർ ഇരിക്കാം, മറ്റുള്ളവർ ഡെസ്കിന് മുകളിൽ കയറി നിൽക്കണം," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
അധ്യാപകൻ ചോദിച്ച കഠിനമായ ചോദ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം അരുൺ കൃത്യമായി ഉത്തരം നൽകി. എങ്കിലും, അധ്യാപകൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അരുണും തന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ ഡെസ്കിന് മുകളിൽ കയറി നിന്നു.
കൂട്ടുകാർ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു, "അരുൺ, നിനക്ക് എല്ലാ ഉത്തരങ്ങളും അറിയാമല്ലോ, പിന്നെന്തിനാണ് നീ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഡെസ്കിന് മുകളിൽ നിൽക്കുന്നത്?"
അരുൺ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, "ഉത്തരങ്ങൾ എനിക്കറിയാമായിരിക്കാം, പക്ഷേ ക്ലാസ്സിലെ ബഹളത്തിൽ ഞാനും പങ്കാളിയായിരുന്നു. തെറ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ കൂടെ നിന്നതുകൊണ്ട്, അതിന്റെ ശിക്ഷാവിധിയിലും ഞാൻ കൂടെ നിൽക്കണം."
അരുണിന്റെ സത്യസന്ധത കണ്ട് അധ്യാപകൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. കൂട്ടുകാർ തങ്ങളുടെ തെറ്റ് തിരുത്തി അധ്യാപകനോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു.
Moral
തെറ്റുകൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ സത്യസന്ധത.
