ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ರೈತನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ನಾಯಿಮರಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಲು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ತನ್ನ ನಾಯಿಮರಿಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಅವನು 'ನಾಯಿಮರಿಗಳು ಮಾರಾಟಕ್ಕಿವೆ' ಎಂಬ ಬೋರ್ಡ್ ಹಿಡಿದು ಹಳ್ಳಿಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೊರಟನು.
ಅದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಕವಿನ್ ಇತರ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವನ ಒಂದು ಕಾಲು ಸ್ವಲ್ಪ ವಕ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಬೋರ್ಡ್ ನೋಡಿದ ಕವಿನ್ ಸೋಮು ಬಳಿ ಬಂದು, "ಅಜ್ಜಿಯವರೇ, ನನಗೆ ಒಂದು ನಾಯಿಮರಿ ಬೇಕು" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಸೋಮು ಕೇಳಿದನು, "ಇವು ಮಾರಾಟಕ್ಕಿವೆ ಮಗುವೇ, ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಹಣವಿದೆಯೇ?" ಕವಿನ್ ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಉಳಿತಾಯದ ಹಣವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಸೋಮು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಒಂದು ತಾಯಿ ನಾಯಿ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ನಾಯಿಮರಿಗಳು ಓಡಿ ಬಂದವು. ಮೂರು ನಾಯಿಮರಿಗಳು ತುಂಬಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಓಡಿ ಬಂದವು. ಆದರೆ ನಾಲ್ಕನೇ ನಾಯಿಮರಿ ಮಾತ್ರ ತುಂಬಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಕಾಲುಗಳು ತುಂಬಾ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದವು.
ಕವಿನ್ ಆ ನಿಧಾನಗತಿಯ ನಾಯಿಮರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, "ನನಗೆ ಈ ನಾಯಿಮರಿಯೇ ಬೇಕು" ಎಂದನು.
ಸೋಮು ಬೇಸರದಿಂದ ಹೇಳಿದನು, "ಮಗುವೇ, ಇದು ತುಂಬಾ ದೌರ್ಬಲ್ಯದ ನಾಯಿಮರಿ. ಇದು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಬೇರೆ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದಿರುವ ನಾಯಿಮರಿಯನ್ನು ತಗೆದುಕೊ."
ಆದರೆ ಕವಿನ್ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, "ಅಜ್ಜಿಯವರೇ, ಇದು ನನ್ನಂತೆಯೇ ಇದೆ. ಇದು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಲಾರದು, ಆದರೆ ಇದು ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೆಯಬಹುದು."
ಕವಿನ್ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸೋಮುಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಎಲ್ಲರೂ ಅದರ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಕವಿನ್ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಕಂಡನು.
