സമാധാനമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്ന കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് നായ്ക്കുട്ടികളെ വളർത്താൻ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, തന്റെ നായ്ക്കുട്ടികളെ വിൽക്കുന്നതിനായി 'മനോഹരമായ നായ്ക്കുട്ടികൾ വിൽപ്പനയ്ക്ക്' എന്ന് എഴുതിയ ഒരു ചെറിയ ബോർഡ് അദ്ദേഹം പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചന്തയിലേക്ക് നടന്നു.
ആ വഴിയിലൂടെ കവിൻ എന്ന ഒരു ബാലൻ നടന്നുപോവുകയായിരുന്നു. കവിന് മറ്റ് കുട്ടികളെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ ഓടാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു, അവന്റെ ഒരു കാൽ അല്പം വളഞ്ഞതായിരുന്നു. ആ ബോർഡ് കണ്ട കവിൻ സോമുവിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് ചോദിച്ചു, "അമ്മാവാ, എനിക്ക് ഒരു നായ്ക്കുട്ടിയെ തരാമോ?"
സോമു ചോദിച്ചു, "ഇവ വിൽക്കാനാണ് മോനേ, നിന്റെ കയ്യിൽ പണമുണ്ടോ?" കവിൻ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ സമ്പാദ്യം അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി.
സോമു ഒരു വിസിൽ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി. ഉടനെ ഒരു അമ്മ നായയും നാല് കുഞ്ഞുങ്ങളും ഓടി വന്നു. മൂന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങളും വളരെ ഉന്മേഷത്തോടെ ഓടി വന്നു. എന്നാൽ നാലാമത്തെ കുട്ടി മാത്രം വളരെ പതുക്കെയാണ് നടന്നത്. അതിന്റെ കാലുകൾക്ക് മറ്റ് കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലെ ബലമില്ലായിരുന്നു.
കവിൻ ആ കുഞ്ഞിനെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് ഈ കുഞ്ഞിനെയാണ് വേണ്ടത്."
സോമു വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു, "മോനേ, ഈ കുട്ടിക്ക് ബലമില്ല. ഇത് നിന്നെപ്പോലെയാണ്, നിനക്കൊപ്പം ഓടി കളിക്കാൻ ഇതിന് കഴിയില്ല. നീ വേറെ നല്ല കുഞ്ഞുങ്ങളെ എടുത്തോളൂ."
എന്നാൽ കവിൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അമ്മാവാ, ഇതിന് ബലക്കുറവുണ്ടാകാം, പക്ഷേ എനിക്ക് ഇതിനെ ഇഷ്ടമായി. ഞാനും ഒരു കാലിന് കുറവുള്ളവനാണ്, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് നടക്കും."
കവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സോമുവിന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു. മറ്റുള്ളവർ കുറവുകൾ മാത്രം കണ്ടപ്പോൾ, കവിൻ ആ കുറവിലും ഒരു കൂട്ടുകാരനെ കണ്ടെത്തി. സോമു ആ കുഞ്ഞിനെ കവിന് നൽകി.
