ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಂಜಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಲೂನಾ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಜಿಂಕೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇತರ ಜಿಂಕೆಗಳಂತೆ ಲೂನಾಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಕೊಂಬುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಮೂಗು ಇತ್ತು. ಅದು ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಇತರ ಜಿಂಕೆಗಳು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, 'ನೀನು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕವಳು, ನಿನ್ನಿಂದ ಏನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ?' ಎಂದು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದರಿಂದ ಲೂನಾ ತುಂಬಾ ಬೇಸರಗೊಂಡು, ಎಲ್ಲರಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಇರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಒಂದು ಚಳಿಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ಲೂನಾ ಮಂಜಿನ ನಡುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಂಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಅದು ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ವಿತರಿಸುವ ತಾತನ ಬಂಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಲೂನಾ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, 'ತಾತಾ, ನಾನು ಚಿಕ್ಕವಳಾಗಿದ್ದರೂ ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದೇ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ತಾತ ನಗುನಗುತ್ತಾ, 'ನಿನ್ನ ಆಸೆ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯದು ಮಗು, ಆದರೆ ಈಗ ಮಂಜು ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ' ಎಂದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾದ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿತು. ದಾರಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಂಡಿ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ಬೀಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು.
ಆಗ ಲೂನಾ ಧೈರ್ಯದಿಂದ, 'ತಾತಾ, ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡಿ! ನನ್ನ ಕೆಂಪು ಮೂಗು ಈ ಮಂಜಿನಲ್ಲೂ ದೂರದಿಂದಲೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ನಾನು ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ನಿಮಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ!' ಎಂದಳು.
ಲೂನಾ ಬಂಡಿಯ ಮುಂದೆ ಓಡತೊಡಗಿದಳು. ಅವಳ ಕೆಂಪು ಮೂಗು ಒಂದು ದೀಪದಂತೆ ಮಂಜಿನ ನಡುವೆ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಆ ಬೆಳಕನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ತಾತ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬಂಡಿಯನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಲೂನಾಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅಂದು ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಗಳು ತಲುಪಿದವು.
ಪ್ರಯಾಣ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ತಾತ ಲೂನಾಳನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು. 'ನೀನು ಚಿಕ್ಕವಳಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಈ ಕೆಂಪು ಮೂಗು ಇಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೆ!' ಎಂದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಲೂನಾ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡತೊಡಗಿದಳು.
Moral
ನಿಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟತೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ.
