ലൂണയും തിളങ്ങുന്ന പാതയും

മഞ്ഞു മൂടിയ ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ ലൂണ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ചെറിയ മാനിനുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റ് മാനുകളെപ്പോലെ വലിയ കൊമ്പുകൾ ലൂണയ്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, തിളങ്ങുന്ന ഒരു ചുവന്ന മൂക്ക് അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, മറ്റ് മാനുകൾ അവളെ കളിയാക്കുമായിരുന്നു. 'നീ വളരെ ചെറുതാണ്, നിന്നെക്കൊണ്ട് എന്ത് ഗുണമാണുള്ളത്?' എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ചോദ്യം. ഇത് ലൂണയെ സങ്കടത്തിലാക്കി, അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയാൻ തുടങ്ങി.

ഒരു തണുത്ത രാത്രിയിൽ, മഞ്ഞു വീഴുന്നതിനിടയിൽ ലൂണ ഒരു വലിയ വണ്ടി വരുന്നത് കണ്ടു. അത് സമ്മാനങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുന്ന താട്ടയുടെ വണ്ടിയായിരുന്നു. ലൂണ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന്, 'താട്ടാ, ഞാൻ ചെറുതാണെങ്കിലും എനിക്ക് നിങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ കഴിയുമോ?' എന്ന് ചോദിച്ചു.

താട്ട പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'നിന്റെ മനസ്സ് നല്ലതാണ് മോളേ, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നല്ല മഞ്ഞുവീഴ്ചയാണ്, എനിക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.' പെട്ടെന്ന് കനത്ത മഞ്ഞുപുഴ പോലെ മൂടൽമഞ്ഞ് വന്നു. വഴി ഒട്ടും കാണാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയായി. വണ്ടി അപകടത്തിൽപ്പെടുമെന്ന് തോന്നി.

അപ്പോൾ ലൂണ ധൈര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു, 'താട്ടാ, പേടിക്കണ്ട! എന്റെ ചുവന്ന മൂക്ക് ഈ മൂടൽമഞ്ഞിലും ദൂരെ നിന്ന് കാണാൻ പറ്റുന്ന രീതിയിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്. ഞാൻ മുന്നിൽ പോയി നിങ്ങൾക്ക് വഴി കാണിച്ചുതരാം!'

ലൂണ വണ്ടിയുടെ മുന്നിൽ ഓടാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ചുവന്ന മൂക്ക് ഒരു വിളക്ക് പോലെ മഞ്ഞിലൂടെ വഴി കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ആ വെളിച്ചം പിന്തുടർന്ന് താട്ട സുരക്ഷിതമായി വണ്ടി ഓടിച്ചു. ആ രാത്രിയിലെ എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും സമ്മാനങ്ങൾ എത്തിക്കാൻ ലൂണയുടെ സഹായം അത്യാവശ്യമായിരുന്നു.

യാത്ര കഴിഞ്ഞപ്പോൾ താട്ട ലൂണയെ അഭിനന്ദിച്ചു. 'നിന്റെ ശരീരം ചെറുതാണെങ്കിലും നിന്റെ മനസ്സ് വലുതാണ്. നീ ഇന്ന് വലിയൊരു കാര്യം ചെയ്തു!' എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അന്നുമുതൽ ലൂണ ഒരിക്കലും തന്നെ ചെറുതാണെന്ന് കരുതി വിഷമിച്ചില്ല. തന്റെ പ്രത്യേകത തന്നെ തന്റെ കരുത്താണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

Moral

നിങ്ങളുടെ സവിശേഷതകളാണ് നിങ്ങളുടെ കരുത്ത്.