ಮಾಯಾಳಿಗೆ ತನ್ನ ಮಾವ ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ. ಅವಳ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನದಂದು ಮಾವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮರದ ಸೈನಿಕನ ಆಟಿಕೆಯನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ತಂದರು. ಆ ಸೈನಿಕ ನೋಡಲು ಅಷ್ಟೇನೂ ಸುಂದರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಗಾಯಗಳ ಗುರುತಾಗಿದ್ದವು. ಮಾಯಾಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಅದು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಮಾವ ನೀಡಿದ ಉಡುಗೊರೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಇತರ ಆಟಿಕೆಗಳ ಜೊತೆ ಇಟ್ಟಳು.
ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಮಾಯಾ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಕನಸು ಕಂಡಳು. ಅವಳ ಕೋಣೆಯ ತುಂಬಾ ಇಲಿಗಳು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು! ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಇಲಿ ರಾಣಿ ಬಂದು ಅವಳ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ಆ ಮರದ ಸೈನಿಕನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತನು! "ಮಾಯಾ, ಹೆದರಬೇಡ! ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ!" ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ ಇತರ ಆಟಿಕೆ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಇಲಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡತೊಡಗಿದನು. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಗುರಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಅವರು ಇಲಿಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಇಲಿ ಮಾಯಾಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಬಂದಿತು. ಆಗ ಮಾಯಾ ಹೆದರಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಳು.
ಅವಳು ಅಳುತ್ತಾ ಮಾವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿದಳು. ಮಾವ ನಗುತ್ತಾ ಆ ಸೈನಿಕನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದರು. "ಮಾಯಾ, ಈ ಸೈನಿಕ ಕೇವಲ ಆಟಿಕೆಯಲ್ಲ. ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ಸುಂದರ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಇಲಿ ರಾಣಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಒಬ್ಬ ಧೀರ ಸೇನಾಪತಿಯು ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದನು. ಅವನು ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಮುಖ ಬದಲಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಲು ನಾವು ಈ ಸೈನಿಕನ ಆಟಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇವೆ."
ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ ಮಾಯಾಳಿಗೆ ಆ ಸೈನಿಕ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಂಡನು. ಅವಳಿಗೆ ಈಗ ಭಯಪಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅನಿಸಿತು. ಆ ಸೈನಿಕನ ಧೈರ್ಯದ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಭಯಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಕಲಿತಳು.
Moral
ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವು ರೂಪದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.
