ಒಂದು ಹಸಿರು ಕಾಡಿನ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಶಾಂತಿಯುತ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ವೃದ್ಧನಿದ್ದನು. ವಿಧ್ಯಾ ಮತ್ತು ರಘು ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸೋಮುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು.
ವಿಧ್ಯಾ ಬಹಳ ಉದಾರ ಗುಣದವಳು ಮತ್ತು ರಘು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದನು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಅವರು ಒಬ್ಬ ಬಡ ಭಿಕ್ಷುಕನನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅವನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ವಿಧ್ಯಾ ತನ್ನ ಬೆರಳಿನ ವಜ್ರದ ಉಂಗುರವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದಳು. ಭಿಕ್ಷುಕನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಆದರೆ, ಅವನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳ ಬಂದು ಆ ಉಂಗುರವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಓಡಿಹೋದನು. ಭಿಕ್ಷುಕನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ದಾರಿಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅಳತೊಡಗಿದನು. ಮರುದಿನ ವಿಧ್ಯಾ ಮತ್ತು ರಘು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಧ್ಯಾ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದಳು.
ಆ ನಾಣ್ಯದಿಂದ ಭಿಕ್ಷುಕನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೀನನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದನು. ಆ ಮೀನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಾಜಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆ ಮೀನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಆ ವಜ್ರದ ಉಂಗುರವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿತು! ಕಳ್ಳನು ಉಂಗುರವನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವಾಗ ಅದು ಮೀನಿನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗಿತ್ತು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಕಳ್ಳನು ಭಿಕ್ಷುಕನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು. ಭಿಕ್ಷುಕನ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕಳ್ಳನ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿತು. ಅವನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದ ಉಂಗುರ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ವಿಧ್ಯಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟಳು. ರಘು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, "ನಾವು ಮಾಡುವ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ನന്മವಾಗಿ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತದೆ."
Moral
ಪರರಿಗೆ ಮಾಡುವ ಸಹಾಯವು ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
