പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു വനത്തിനടുത്ത് ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്ന വൃദ്ധൻ താമസിച്ചിരുന്നു. പണ്ട് വലിയ സമ്പന്നനായിരുന്ന അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ കുടിലിലാണ് കഴിയുന്നത്. ഒരു ദിവസം, സോമു തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തുക്കളായ വിദ്യയെയും രഘുവിനെയും കണ്ടുമുട്ടി.
വിദ്യ വലിയൊരു ദാനശീലയായിരുന്നു, രഘു മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻ എപ്പോഴും തയ്യാറുള്ളവനായിരുന്നു. അവർ നടന്നുപോകുമ്പോൾ വിശന്നു തളർന്ന ഒരു ഭിക്ഷക്കാരനെ കണ്ടുമുട്ടി. വിദ്യ തന്റെ വിരലിലെ വിലപിടിപ്പുള്ള വജ്രമോതിരം ആ പാവപ്പെട്ടവന് നൽകി. ഭിക്ഷക്കാരൻ സന്തോഷം കൊണ്ട് വികാരാധീനനായി.
എന്നാൽ, അദ്ദേഹം വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ ഒരു കള്ളൻ വന്ന് ആ മോതിരം തട്ടിയെടുത്തു. നിരാശനായ ഭിക്ഷക്കാരൻ വഴിയരികിൽ ഇരുന്നു കരയാൻ തുടങ്ങി. അടുത്ത ദിവസം വിദ്യയും രഘുവും അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം കരയുന്നത് കണ്ടു. വിദ്യ അദ്ദേഹത്തിന് ആശ്വാസമായി ഒരു ചെറിയ സ്വർണ്ണനാണയം നൽകി.
ആ നാണയം ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം ഒരു ചെറിയ മീനിനെ വാങ്ങി. ആ ചെറിയ കുപ്പിയിൽ മീൻ തുള്ളിക്കളിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഒരു അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു! ആ മീൻ തന്റെ വായിൽ നിന്ന് ആ വജ്രമോതിരം പുറത്തേക്ക് തുപ്പിയെടുത്തു. മോതിരം മീനിന്റെ വയറ്റിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു.
അതേ സമയം, കള്ളൻ ആ ഭിക്ഷക്കാരനെ കണ്ടുമുട്ടി. പാവപ്പെട്ടവന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് കള്ളന്റെ മനസ്സ് മാറി. അവൻ മോതിരവും സ്വർണ്ണനാണയങ്ങളും തിരികെ നൽകി. ഇതുകണ്ട് വിദ്യ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. രഘു പറഞ്ഞു, "നാം ചെയ്യുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും വെറുതെയാകില്ല, അവ പലപ്പോഴും വലിയ നന്മകളായി നമുക്ക് തിരികെ ലഭിക്കും."
Moral
നന്മ ചെയ്യുന്നവർക്ക് നന്മകൾ തിരികെ ലഭിക്കും.
