ஒரு அடர்ந்த காட்டின் ஓரத்தில், அமைதியான ஒரு கிராமத்தில் சோமு என்ற முதியவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் ஒரு காலத்தில் மிகவும் செல்வந்தராக இருந்தவர், ஆனால் இப்போது ஒரு சிறிய குடிசையில் வசித்து வந்தார். ஒரு நாள், சோமு தனது பழைய நண்பர்களான வித்யாவையும் ரகுவையும் சந்தித்தார். வித்யா மிகவும் கருணையுள்ளவர், ரகு எப்போதும் மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணம் கொண்டவர்.
வித்யா ஒரு பெரிய பணக்காரர். ஒரு நாள் வித்யா மற்றும் ரகு ஒரு பயணத்தின் போது, ஒரு ஏழைப் பிச்சைக்காரனைப் பார்த்தார்கள். வித்யா தனது பையில் இருந்த ஒரு விலையுயர்ந்த வைர மோதிரத்தை அந்த ஏழைக்கு அன்புடன் வழங்கினார். அந்த ஏழை மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தான். ஆனால், அந்த ஏழை வீட்டிற்குச் செல்லும் வழியில், ஒரு திருடன் அந்த மோதிரத்தை அவனிடம் இருந்து பறித்துக்கொண்டு ஓடிவிட்டான்.
ஏழை மனிதன் மிகுந்த வருத்தத்துடன் அதே இடத்தில் அமர்ந்திருந்தான். மறுநாள், வித்யா மற்றும் ரகு மீண்டும் அந்த வழியாகச் சென்றபோது, அந்த ஏழை அழுதுகொண்டிருப்பதைப் பார்த்தார்கள். வித்யா அவனுக்கு ஆறுதல் கூறி, தனது மற்றொரு சிறிய தங்கக் காசைக் கொடுத்தார்.
அந்த ஏழை அந்தத் தங்கக் காசைக் கொண்டு ஒரு சந்தைக்குச் சென்றான். அங்கு ஒரு சிறுவன் மீன் விற்கும் ஜாடியை வைத்திருந்தான். ஏழை அந்தத் தங்கக் காசைக் கொடுத்து ஒரு சிறிய மீனை வாங்கினான். அந்த மீன் ஒரு சிறிய ஜாடியில் தவித்துக் கொண்டிருப்பதை அவன் பார்த்தான். அப்போது ஒரு அதிசயம் நடந்தது! அந்த மீன் தற்செயலாகத் தனது வாயிலிருந்து அந்த வைர மோதிரத்தை வெளியே கக்கியது. அந்த மோதிரம் மீனின் வயிற்றில் சிக்கியிருந்தது!
அதே நேரத்தில், அந்தத் திருடன் அந்த ஏழையைத் தற்செயலாகச் சந்தித்தான். அந்த ஏழையின் கனிவான குணத்தையும், அவன் இழந்த இழப்பையும் கேட்ட திருடனின் மனம் மாறியது. தான் திருடிய வைர மோதிரத்தையும், தங்கக் காசுகளையும் அவன் அந்த ஏழைவிடம் திருப்பிக் கொடுத்தான்.
இதைப் பார்த்த வித்யா வியப்படைந்தார். ரகு சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார், "நண்பா, நாம் செய்யும் சிறு உதவியும் வீண் போகாது. நாம் மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கும் போது, அது பல மடங்கு நன்மையாகத் திரும்பி வரும்."
பாடம்
மற்றவர்களுக்குச் செய்யும் உதவி, ஒரு நாள் நமக்கே நன்மையாகத் திரும்ப வரும்.
