ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನು ಎಂಬ ಮೊಲವಿತ್ತು. ಚಿನ್ನುಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಂಗ, ಕರಡಿ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆಯಿತ್ತು. 'ನನಗೆ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಗೆಳೆಯರಿದ್ದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಯಾವ ಅಪಾಯವೂ ಬರಲಾರದು' ಎಂದು ಚಿನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಚಿನ್ನು ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಬೇಟೆ ನಾಯಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಜೋರಾಗಿ ಬೊಗಳುತ್ತಾ ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಬಂದಿತು. ಹೆದರಿದ ಚಿನ್ನು ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಓಡತೊಡಗಿತು.
ಮೊದಲು ಚಿನ್ನು ಮರದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಂಗನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, "ಮಂಗ ಗೆಳೆಯಾ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡು! ನಾಯಿ ನನ್ನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಿದೆ!" ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿತು. ಮಂಗ ಹೇಳಿತು, "ಅಯ್ಯೋ ಚಿನ್ನು, ನಾನು ಈಗ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಆ ಕರಡಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗು."
ಚಿನ್ನು ಕರಡಿಯ ಬಳಿ ಓಡಿಹೋಗಿ, "ಕರಡಿ ಅಣ್ಣಾ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡು!" ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ಕರಡಿ, "ನನಗೆ ತುಂಬಾ ನಿದ್ರೆ ಬರುತ್ತಿದೆ, ನಾನು ಬರಲಾರೆ. ನೀನು ಆನೆ ಬಳಿ ಹೋಗು," ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಕೊನೆಗೆ ಚಿನ್ನು ಆನೆ ಬಳಿ ಹೋಯಿತು. ಆನೆ ಕೂಡ, "ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ, ನಾನು ಬರಲಾರೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ಯಾರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡದಿದ್ದಾಗ ಚಿನ್ನು ತುಂಬಾ ನಿರಾಶೆಗೊಂಡಿತು. ನಾಯಿ ಈಗ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು.
ಆಗ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಪಿಪ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಇಲಿ, "ಚಿನ್ನು! ಭಯಪಡಬೇಡ! ಆ ಮರದ ಬೇರಿನ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರವಿದೆ, ಬೇಗ ಅದರೊಳಗೆ ಹೋಗು!" ಎಂದು ಕೂಗಿತು. ಚಿನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರದೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿತು. ನಾಯಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರೂ ಆ ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರದೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಾಯಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಯಿತು.
ಚಿನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಪಿಪ್ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, "ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಪಿಪ್! ದೊಡ್ಡ ಗೆಳೆಯರು ಯಾರೂ ಬರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸಿದೆ," ಎಂದಿತು. ಪಿಪ್ ನಗುನಗುತ್ತಾ, "ಗೆಳೆಯ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವನಲ್ಲ, ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗಿರುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಗೆಳೆಯ," ಎಂದಿತು.
Moral
ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಗೆಳೆಯರಿಗಿಂತ, ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಪುಟ್ಟ ಗೆಳೆಯನೇ ನಿಜವಾದ ಗೆಳೆಯ.