ஒரு அழகான பச்சைப்பசேல் என்ற காட்டில் 'சின்னு' என்ற முயல் வாழ்ந்து வந்தது. சின்னு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது, ஏனென்றால் அந்த காட்டில் அதற்குப் பல நண்பர்கள் இருந்தனர். குரங்கு, கரடி, யானை எனப் பெரிய பெரிய விலங்குகள் சின்னுவின் நண்பர்களாக இருந்தன. 'எனக்கு இவ்வளவு பெரிய நண்பர்கள் இருப்பதால், எனக்கு எந்த ஆபத்தும் வராது' என்று சின்னு எப்போதும் பெருமையாக நினைத்துக் கொள்ளும்.
ஒரு நாள், சின்னு காட்டின் ஒரு மூலையில் சுவையான கேரட்டைத் தேடிக்கொண்டிருந்தது. அப்போது, மறைந்திருந்த ஒரு வேட்டை நாய் சின்னுவைப் பார்த்துவிட்டு, பயங்கரமான சத்தத்துடன் அதை நோக்கித் 달려 வந்தது. சின்னு பயந்து நடுங்கியபடி ஓடத் தொடங்கியது.
முதலில் சின்னு மரத்தில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த குரங்கு நண்பனிடம் சென்றது. "குரங்கு நண்பா! என்னை அந்த நாய் துரத்துகிறது, தயவுசெய்து என்னைக் காப்பாற்று!" என்று கதறியது. குரங்கு தலையைச் சொறிந்து கொண்டே, "ஐயோ சின்னு, இப்போது நான் பழம் பறித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். என்னால் உனக்கு உதவ முடியாது. நீ அந்தப் பெரிய கரடி அண்ணனிடம் போய் உதவி கேள்," என்று கூறிவிட்டுத் தன் வேலையில் மூழ்கியது.
சின்னு விடாமல் ஓடி கரடியிடம் சென்றது. "கரடி அண்ணே! நாய் என்னை விடாமல் துரத்துகிறது, எனக்கு உதவி செய்!" என்று கெஞ்சியது. கரடி சோம்பலாகக் கூறி, "இப்போது எனக்குத் தூக்கம் வருகிறது, என்னால் ஓடி வர முடியாது. நீ யானையைத் தேடிப் போ," என்று சொல்லிவிட்டுத் தூங்கச் சென்றது. சின்னு யானையிடம் சென்றபோதும், யானை தன் கால்களைத் தேய்த்துக் கொண்டே, "எனக்கு இப்போது மிகவும் சோர்வாக இருக்கிறது, வேறு யாரையாவது பார்," என்று அலட்சியமாகப் பேசியது.
நண்பர்கள் யாரும் உதவாததால் சின்னு மிகவும் சோர்ந்து போனது. நாய் மிக அருகில் வந்துவிட்டது. சின்னு கண்களை மூடிக்கொண்டு, 'இனி என்னால் ஓட முடியாது' என்று நினைத்தது. அப்போது, ஒரு சிறிய புதருக்கு அடியில் மறைந்திருந்த 'சிட்டி' என்ற சிறிய எலி, சின்னுவை நோக்கிச் சத்தமாகச் சொன்னது. "சின்னு! பயப்படாதே! அந்தப் புதருக்குப் பின்னால் ஒரு சிறிய குகை போன்ற ஓட்டை இருக்கிறது, வேகமாக உள்ளே புகுந்து கொள்!"
சின்னு அந்தச் சிறிய ஓட்டைக்குள் மின்னல் வேகத்தில் நுழைந்தது. வேட்டை நாய் அந்த ஓட்டைக்கு முன்னால் வந்து நின்றும், உள்ளே நுழைய முடியாமல் தவித்தது. சின்னு பாதுகாப்பாக இருந்தது. சின்னு மெதுவாக வெளியே வந்து, சிட்டியின் அருகில் சென்றது. "நன்றி சிட்டி! பெரிய நண்பர்கள் யாரும் எனக்கு உதவவில்லை, ஆனால் நீதான் என் உயிரைக் காப்பாற்றினாய்," என்று நெகிழ்ச்சியுடன் கூறியது.
சிறிய எலி சிட்டி சிரித்துக்கொண்டே சொன்னது, "நண்பன் என்பவன் உருவத்தில் பெரியவனாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை, ஆபத்தில் உதவுபவனே உண்மையான நண்பன்!"
பாடம்
உருவத்தால் பெரிய நண்பர்களை விட, ஆபத்தில் உதவும் சிறிய நண்பனே உண்மையான நண்பன்.