ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಫಾರ್ಮ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಣಿ ಎಂಬ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದಿರುವ ಹುಂಜ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮಣಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿನಲ್ಲಿ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಣಿಗೆ ಹೊಳೆಯುವ ಒಂದು ನೀಲಿ ರತ್ನ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದರ ಹೊಳಪನ್ನು ಕಂಡು ಮಣಿಯು ಮೈಮರೆತನು. ತಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಅದ್ಭುತ ವಸ್ತುವನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ತೋರಿಸಲು ಅವನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಬಳಿ ಓಡಿಹೋದನು. "ನೋಡಿ, ನಾನು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದ್ದೇನೆ!" ಎಂದು ಅವನು ಗರಗರಾಡಿದನು.
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ, ಅನುಭವಿ ಹುಂಜ ಮಣಿಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದನು. "ಮಣಿಯ, ಇದು ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ಇದು ನಮ್ಮದಲ್ಲ. ಇದು ಮನುಷ್ಯರ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಭರಣ. ಇದು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇದ್ದರೆ ನಮಗೆ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ," ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು.
ಮೊದಲಿಗೆ ಮಣಿಗೆ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಫಾರ್ಮ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಗದ್ದಲ ಮತ್ತು ಅಳುವಿನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಮನೆಯ ಮಾಲೀಕರು ತುಂಬಾ ಚಿಂತಿತರಾಗಿ, "ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಪ್ರಿಯವಾದ ನೀಲಿ ಕಲ್ಲು ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ!" ಎಂದು ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮನುಷ್ಯರ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಆ ನೋವನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ತಾನು ಹಿಡಿದಿರುವ ವಸ್ತು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಮಣಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.
ವಯಸ್ಸಾದ ಹುಂಜ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಸರಿ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಮಣಿ, ಆ ನೀಲಿ ರತ್ನವನ್ನು ತನ್ನ ಕೊಕ್ಕಿನಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ದಾರಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದನು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಮಾಲೀಕರು ಆ ಕಲ್ಲನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಗು ಮಣಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷ ನೀಡಿತು. ತನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಸಂಪತ್ತಿಗಿಂತ, ಇತರರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ತರುವುದೇ ನಿಜವಾದ ತೃಪ್ತಿ ಎಂದು ಮಣಿ ಅಂದು ಕಲಿತನು.
Moral
ಇತರರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡುವ ವಸ್ತುಗಳಿಗಿಂತ, ಎಲ್ಲರ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷ.
