ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ರೈತ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಮೂವರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಹಿರಿಯ ಮಗ ಕತಿರ್ ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ ಸೋಮಾರಿ ಆಗಿದ್ದನು. ಎರಡನೇ ಮಗ ವಿಮಲ್ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗನಾಗಿದ್ದರೂ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಕಿರಿಯ ಮಗ ಅರುಣ್ ತುಂಬಾ ಚುರುಕು ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವಂತನಾಗಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಸೋಮು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕರೆದು, "ನಮ್ಮ ಹೊಲದ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಯಾವುದೋ ಪ್ರಾಣಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದೆ. ಅದು ಯಾವುದು ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಬೇಸರದಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
ಮೊದಲು ಅರುಣ್ ಕಾವಲು ಹೋದನು. ಆದರೆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ, ಹೆದರಿ ಓಡಿ ಬಂದನು. ಮರುದಿನ ವಿಮಲ್ ಹೋದನು. ಅವನಿಗೂ ಅದೇ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ, ಭಯದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದನು.
ಅರುಣ್, "ನಾನು ಹೋಗಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಅರುಣ್ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಚಂದದ ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಯೊಂದು ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಅರುಣ್ ಹೆದರದೆ ಅದರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಒಂದು ಸೇಬನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ನೀಡಿದನು. ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕುದುರೆಯು ಅರುಣ್ಗೆ ಒಂದು ಕಂಚಿನ ಕವಚವನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿತು.
ಮರುದಿನ ಅರುಣ್ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಕುದುರೆಯು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕವಚವನ್ನು ನೀಡಿತು. ಮೂರನೇ ದಿನ ಅರುಣ್ ಹೇರಳವಾಗಿ ಆಹಾರ ನೀಡಿದಾಗ, ಕುದುರೆಯು ಸುಂದರವಾದ ಚಿನ್ನದ ಕವಚವನ್ನು ನೀಡಿತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ರಾಜನು ಒಂದು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದನು. "ನಮ್ಮ ರಾಜಕುಮಾರಿಯು ಜಾರುಗಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರು ಅವಳನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕರೆತರುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬಹುಮಾನ ನೀಡಲಾಗುವುದು."
ಕತಿರ್ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಅರ್ಧ ದಾರಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಜಾರಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು. ವಿಮಲ್ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಭಯದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದನು.
ಅರುಣ್ ತನ್ನ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಕರೆದನು. ಮೊದಲು ಕಂಚಿನ ಕವಚ ಧರಿಸಿ ಹೋದರೂ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದನು. ನಂತರ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕವಚ ಧರಿಸಿ ಹೋದರೂ ಸೋತನು. ಆದರೆ ಅರುಣ್ ಎದೆಗುಂದದೆ, ಚಿನ್ನದ ಕವಚ ಧರಿಸಿ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಎಷ್ಟೇ ಬಾರಿ ಜಾರಿದರೂ ಅವನು ಎದೆಗುಂದದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು. ಕೊನೆಗೆ ಅವನು ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಅರಮನೆಗೆ ತಂದನು.
ರಾಜನು ಅರುಣನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ ದೊಡ್ಡ ಬಹುಮಾನ ನೀಡಿದನು. ಕವಚಗಳಿಗಿಂತ ಅರುಣನ ಅಚಲವಾದ ಛಲವೇ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿತು ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಯಿತು.
