ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗಜು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ದೊಡ್ಡ ಆನೆ ಇತ್ತು. ಗಜು ತುಂಬಾ ದಯಾಮಯಿ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಗಜುಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ಜ್ವರ ಬಂದಿತು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಹುಡುಕಲು ಹೋಗಲು ಅದಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಗಜು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಲದ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿತು.
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಗಜು ಕೇಳಿತು, "ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ತರಬಲ್ಲಿರಾ?"
ಆದರೆ ಮೊಲಗಳು ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಗಳು, "ಗಜೂ, ನೀನು ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡವನು. ನಮಗೆ ನಿನ್ನಷ್ಟು ಆಹಾರ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಟವು.
ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಚಿಂಟು ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಕೋತಿ ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡಿತು. "ಗಜು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿಯಾದರೂ ಈಗ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ," ಎಂದು ಚಿಂಟು ಯೋಚಿಸಿತು. ಚಿಂಟು ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಕೆಲವು ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಂದು ಗಜುವಿನ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟಿತು. ಅಲ್ಲದೆ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಎಲೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರನ್ನು ತಂದು ಗಜುವಿಗೆ ನೀಡಿತು.
ಪ್ರತಿದಿನ ಚಿಂಟು ತನ್ನ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಗಜುವಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಚಿಂಟುವಿನ ಕಾಳಜಿಯಿಂದಾಗಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗಜು ಗುಣಮುಖವಾಯಿತು.
ಗಜು ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಚಿಂಟುವನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿತು, "ಚಿಂಟು, ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದಾಗ ನೀನು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯ."
ಅಂದಿನಿಂದ ಗಜು ಮತ್ತು ಚಿಂಟು ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಗೆಳೆಯರಾದರು. ಗಜು ಚಿಂಟುವನ್ನು ತನ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಡಿನಲ್ಲೇ ರಾಜನಂತೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಚಿಂಟುವಿಗೆ ಹಣ್ಣು ಬೇಕಾದಾಗ ಗಜು ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಡಿದು ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರಾದರೂ ಚಿಂಟುವನ್ನು ಕಾಡಲು ಬಂದಾಗ ಗಜು ತನ್ನ ಬಲವಾದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಚಿಂಟುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯವು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಡು ಕಂಡಿತು.
Moral
ನಾವು ಮಾಡುವ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯವು ದೊಡ್ಡ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
