ஒரு அடர்ந்த பச்சைப்பசேல் என்ற காட்டில் கஜு என்ற பெரிய யானை வாழ்ந்து வந்தது. கஜு மிகவும் அன்பான விலங்கு. ஒரு நாள், கஜுவுக்கு கடுமையான காய்ச்சல் வந்தது. அதன் கால்கள் பலவீனமாக இருந்தன, அதனால் காட்டில் உணவு தேடிச் செல்ல முடியவில்லை. வலியால் துடித்த கஜு, ஒரு பெரிய ஆலமரத்தின் நிழலில் படுத்துக்கொண்டது.
அப்போது அங்கிருந்த முயல், மான் மற்றும் பிற விலங்குகள் கஜுவிடம் வந்தன. கஜு மெதுவாக, "நண்பர்களே, எனக்கு மிகவும் பலவீனமாக இருக்கிறது. எனக்கு கொஞ்சம் பழங்களும், குடிக்க கொஞ்சம் தண்ணீரும் கிடைக்குமா?" என்று கேட்டது. ஆனால், அந்த விலங்குகள், "உனக்குத் தேவையான உணவு மிகவும் அதிகம். அதைத் தேடித் தர எங்களிடம் நேரமில்லை," என்று கூறிவிட்டுத் தங்கள் வேலையைப் பார்க்கச் சென்றன.
அருகில் இருந்த ஒரு மரத்தில் 'சின்னு' என்ற குட்டி குரங்கு அமர்ந்திருந்தது. கஜுவின் சோகமான முகத்தைப் பார்த்த சின்னுவின் மனம் கலங்கியது. "பெரிய விலங்காக இருந்தாலும் கஜு இப்போது மிகவும் கஷ்டப்படுகிறது," என்று நினைத்தது சின்னு. சின்னுவிடம் ஒரு சிறிய மூங்கில் கூடையில் சில சுவையான வாழைப்பழங்கள் இருந்தன. அது மெதுவாக மரத்திலிருந்து இறங்கி வந்து, கஜுவின் அருகில் அந்தப் பழங்களை வைத்தது. மேலும், ஒரு சிறிய ஓடையிலிருந்து ஒரு இலைத் தட்டில் கொஞ்சம் தண்ணீரையும் எடுத்து வந்து கஜுவுக்குக் கொடுத்தது.
ஒவ்வொரு நாளும் சின்னு தன் உணவில் ஒரு பகுதியை கஜுவுக்குக் கொடுத்தது. சின்னுவின் அன்பான கவனிப்பால், சில நாட்களில் கஜுவின் உடல்நிலை தேறி வந்தது. கஜு இப்போது மீண்டும் உற்சாகமாக நடக்க முடிந்தது.
கஜு சின்னுவைப் பார்த்து கண்களில் கண்ணீருடன் சொன்னது, "சின்னு, மற்றவர்கள் என்னை உதவ மறுத்தபோது, நீ மட்டும் என் துணையாக இருந்தாய். நீ வெறும் நண்பன் மட்டுமல்ல, என் உயிர் நண்பன்!"
அன்று முதல் கஜுவும் சின்னுவும் பிரிக்க முடியாத நண்பர்களானார்கள். கஜு சின்னுவை தன் முதுகில் ஏற்றி வைத்துக்கொண்டு காடு முழுவதும் சுற்றி வந்தது. சின்னுவுக்குத் தேவையான பழங்களை கஜு தன் துதிக்கையால் பறித்துத் தந்தது. காட்டில் வேறு ஏதேனும் விலங்குகள் சின்னுவைத் தொந்தரவு செய்ய நினைத்தால், கஜு தனது பெரிய உருவத்தைக் காட்டி சின்னுவைப் பாதுகாத்தது. ஒரு சிறிய உதவி எவ்வளவு பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை அந்தக் காடே உணர்ந்தது.
பாடம்
நாம் செய்யும் சிறிய உதவியும் ஒருவருக்குப் பெரிய நம்பிக்கையையும் வாழ்வையும் தரும்.
