ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಗ ರವಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದನು. ರವಿ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಸೋಮು ಅವರ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಔಷಧೋಪಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಿಗದಿತ ಹಣವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಸೋಮು ತುಂಬಾ ಸರಳವಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಿತವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಂದು ದಿನ ಸೋಮು ಅವರ ನೆರೆಹೊರೆಯವನೊಬ್ಬ "ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಈಗ ದೊಡ್ಡ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಕೇಳಿದರೆ ಅವನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸೋಮು ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಬೇಕು ಎಂದು ಸೋಮು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅವರು ನೇರವಾಗಿ ರವಿಗೆ ಕೇಳುವ ಬದಲು, ನೆರೆಹೊರೆಯವನ ಮೂಲಕ ಹಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕೆಂದು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದರು.
ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ರವಿ ತುಂಬಾ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, "ಅಪ್ಪಾ, ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ನಾನು ಸರಿಯಾದ ಹಣವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು ಅನಗತ್ಯ ಖರ್ಚು. ನಾವು ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಹಣ ವ್ಯಯಿಸುವ ಬದಲು ನಿಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಡೋಣ. ಈಗ ಕಳುಹಿಸುವ ಹಣವೇ ನಿಮಗೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಮೃದುವಾಗಿ ಆದರೆ ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
ರವಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸೋಮು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ಅತಿರೇಕದ ಆಸೆಗಿಂತ ಸರಳ ಜೀವನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
Moral
ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಡಂಬರವು ಅನಗತ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ಸರಳತೆಯೇ ನಿಜವಾದ ಸುಖ.
