ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്ന വൃദ്ധൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ രവി നഗരത്തിൽ വലിയൊരു ജോലിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. സോമുവിന്റെ ഭക്ഷണത്തിനും മരുന്നിനും ആവശ്യമായ പണം രവി എല്ലാ മാസവും കൃത്യമായി അയച്ചു കൊടുക്കുമായിരുന്നു. സോമു വളരെ ലളിതമായും മിതമായും ജീവിതം നയിച്ചു.
ഒരിക്കൽ സോമുവിന്റെ അയൽവാസി അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു, "നിങ്ങളുടെ മകൻ ഇപ്പോൾ വലിയ ആളാണല്ലോ, കുറച്ച് കൂടുതൽ പണം ചോദിച്ചാൽ അവൻ തരും. എന്തിനാണ് ഇത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് ജീവിക്കുന്നത്?" ഈ വാക്കുകൾ സോമുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ആഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കി. വീട്ടിൽ വരുന്ന അതിഥികൾക്ക് ഇടയ്ക്ക് മധുരപലഹാരങ്ങൾ നൽകാൻ കുറച്ച് പണം കൂടി ഉണ്ടെങ്കിൽ നന്നായിരിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു.
അതുകൊണ്ട്, രവിയോട് നേരിട്ട് പറയാതെ അയൽവാസിയെ മുഖേന ഒരു സന്ദേശം അയച്ചു. അതിഥികൾക്ക് മധുരം നൽകാൻ പണം തികയുന്നില്ലെന്നും അതിനാൽ മാസതവണ കൂട്ടണമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ഇത് അറിഞ്ഞ രവിക്ക് വിഷമമായി. അവൻ അച്ഛനെ വിളിച്ച് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, "അച്ഛാ, അച്ഛന്റെ ഭക്ഷണത്തിനും ആരോഗ്യത്തിനും ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം കണക്കിലെടുത്താണ് ഞാൻ പണം അയക്കുന്നത്. അതിഥികൾക്ക് മധുരം നൽകുന്നത് ഒരു അനാവശ്യ ചെലവാണ്. നമുക്ക് അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാം. അനാവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾക്കായി പണം ചിലവാക്കുന്നത് ശരിയല്ല. ഇപ്പോൾ അയക്കുന്ന തുക തന്നെ അച്ഛന് മതിയാകും."
രവിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സോമുവിന് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. ആഡംബരത്തേക്കാൾ വലിയത് സമാധാനപരമായ ജീവിതമാണെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
Moral
അനാവശ്യമായ ആഡംബരങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി ലളിതമായി ജീവിക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ സന്തോഷം.
