ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೊಲದ ಕುಟುಂಬ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲವಿತ್ತು. ಬನ್ನಿ ತುಂಬಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ, ಮೊಲದ ತಾಯಿ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಅವಳು ತನ್ನ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದಳು, "ನಾನು ಬರುವವರೆಗೆ ನೀವು ಈ ಹುಲ್ಲಿನ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆಟವಾಡಿ. ಆ ಬೇಲಿಯ ಆಚೆ ಇರುವ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ತೋಟದ ಮಾಲೀಕರು ತುಂಬಾ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ನಿಮಗೆ ಅಪಾಯವಾಗಬಹುದು."
ತಾಯಿ ಹೋದ ನಂತರ, ಉಳಿದ ಮೊಲಗಳು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಬನ್ನಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕುತೂಹಲವಿತ್ತು. 'ಆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಭಯಪಡುವಂತಹದ್ದು ಏನಿರಬಹುದು?' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದ.
ತನ್ನ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದೆ, ಬನ್ನಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬೇಲಿಯ ಸಂದ隙ದ ಮೂಲಕ ತೋಟದೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು கேರಟ್ಟುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಬನ್ನಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ கேರಟ್ಟನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಹಠಾತ್ತಾಗಿ, 'ಟಪ್! ಟಪ್!' ಎಂಬ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ತೋಟದ ಮಾಲೀಕರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಬನ್ನಿಯನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಅವರು, "ಯಾರು ನನ್ನ ತೋಟವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು? ನಿಲ್ಲ ahí!" ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ ಬನ್ನಿಯ ಹಿಂದೆ ಓಡತೊಡಗಿದರು.
ಬನ್ನಿ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ ತತ್ತರಿಸಿದನು. ಆಗ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಕೆ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಬನ್ನಿ ಆ ಮಡಕೆಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತನು. ಮಾಲೀಕರು ಮಡಕೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನೋಡಿದರೂ ಬನ್ನಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟ ಮೇಲೆ ಬನ್ನಿ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಓಡಿಹೋದನು.
ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ತಾಯಿ ಬನ್ನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಬನ್ನಿ ತುಂಬಾ ಭಯ ಮತ್ತು ಸುಸ್ತಿನಿಂದ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಏನನ್ನೂ ತಿನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತಾಯಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳದಿದ್ದರೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬನ್ನಿ ಅಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
Moral
ಹಿರಿಯರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು.
