ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮಣ್ಣ ಎಂಬ ರೈತ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಲದ ಮರವಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಗಗಳ ಒಂದು ಗುಂಪು ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಾಗಗಳ 'ಕಾವ್ ಕಾವ್' ಎಂಬ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ರಾಮಣ್ಣನ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡುತ್ತಿತ್ತು. 'ಈ ಕಾಗಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ!' ಎಂದು ಅವನು ಬೇಸರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೂ, ದಿನಾಲು ಅವನು ತನಗೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ಬೇಸಿಗೆಯ ದಿನ, ರಾಮಣ್ಣನ ಹೊಲಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟ ಬಂದಿತು. ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹುಳುಗಳು (ವೆಟ್ಟುಕಿಳಿಗಳು) ಬಂದು ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಹಾನಿ ಮಾಡತೊಡಗಿದವು. ರಾಮಣ್ಣ ಅವುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಆ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಕಷ್ಟದ ಬೆಳೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಹೊಲದ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಮರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಗಗಳು ಕೆಳಗೆ ಹಾರಿ ಬಂದವು. ಅವು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹಾರಿ ಹೋಗಿ ಆ ಹುಳುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೊಕ್ಕಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ತಿನ್ನಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು. ಕಾಗಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಹುಳುಗಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋದವು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಹೊಲವು ಸ್ವಚ್ಛವಾಯಿತು.
ಇದನ್ನು ಕಂಡ ರಾಮಣ್ಣನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. 'ನಾನು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಇವರನ್ನು ಶಬ್ದ ಮಾಡುವವರೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ನೀಡಿದ ಸಣ್ಣ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದು ಅವರು ನನ್ನ ಹೊಲವನ್ನು ಉಳಿಸಿದ್ದಾರೆ!' ಎಂದು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡನು. ಅಂದಿನಿಂದ ರಾಮಣ್ಣ ಕಾಗಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಹೊಲದ ರಕ್ಷಕರೆಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡತೊಡಗಿದನು.
Moral
ನಾವು ಮಾಡುವ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯವು ಎಂದಾದರೂ ಒಂದು ದಿನ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
