ದಯಾಳು ಗಜೇಂದ್ರ

ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ ಗಜೇಂದ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ದೊಡ್ಡ ಆನೆ ಇತ್ತು. ಗಜೇಂದ್ರನ ಗಾತ್ರ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು, ಅವನು ನಡೆಯುವಾಗ ಭೂಮಿಯೇ ನಡುಗುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಬೃಹತ್ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ಕಾಡಿನ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಾದ ಮೊಲಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಂಗಗಳು ಹೆದರಿ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇರುವೆಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವು, 'ಆ ದೊಡ್ಡ ಆನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಬೇಡಿ, ಅವನು ಅಪಾಯಕಾರಿ.' ಇದರಿಂದ ಗಜೇಂದ್ರನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 'ನಾನು ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ನೀಡಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಆದರೂ ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಯಾಕೆ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ?' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು. ಮಳೆಯ ವೇಗಕ್ಕೆ ಕಾಡಿನ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಗಳು ದೊಡ್ಡ ನದಿಗಳಾಗಿ ಬದಲಾದವು. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವು. ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮರಿಗಳು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಎತ್ತರದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡವು. ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ಏರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಹುಡುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ನಲುಗುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಜೇಂದ್ರ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು. ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹೆದರಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿದವು. ಆಗ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಂಗ ಮರಿ ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಹೇಳಿತು, 'ದೊಡ್ಡ ಆನೆಯೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಬೇಡ! ನಮಗೆ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಾಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಭಯವಾಗುತ್ತಿದೆ!'

ಗಜೇಂದ್ರನು ಮೃದುವಾಗಿ ನಕ್ಕು, 'ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೆದರಬೇಡಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ರೂಪ ನೋಡಿ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ರಾಕ್ಷಸನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೀರಾ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಆಗ ಆ ಪುಟ್ಟ ಮಂಗ ಮರಿ, 'ನಮ್ಮ ಪೋಷಕರು ನಿಮ್ಮ ಗಾತ್ರ ನೋಡಿ ಹೆದರಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು, ಆದರೆ ನೀವು ಎಷ್ಟು ಶಾಂತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವ ಗುಣ ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ಒಳ್ಳೆಯವರು ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ' ಎಂದಿತು.

ಗಜೇಂದ್ರನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಅವನು ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಉದ್ದನೆಯ ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಚಾಚಿದನು. ಆ ಪುಟ್ಟ ಮಂಗ ಮರಿ ಸೊಂಡಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮೇಲೆ ಬಂದಿತು. ನಂತರ ಗಜೇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಸೊಂಡಿಲಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಿದನು.

ಅಂದಿನಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಗಜೇಂದ್ರನನ್ನು ಭಯಪಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವನನ್ನು ಕಾಡಿನ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ನೋಡಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಗಜೇಂದ್ರನು ಈಗ ಒಂಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಾಳತೊಡಗಿದನು.

Moral

ವಸ್ತುವಿನ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಾಹ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರ ಗುಣವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಡಿ.