കരുണയുള്ള ഗജേന്ദ്രൻ

പച്ചപ്പണിഞ്ഞ ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ ഗജേന്ദ്രൻ എന്നൊരു ആന ജീവിച്ചിരുന്നു. ഗജേന്ദ്രൻ വളരെ വലുതായിരുന്നു. അവൻ നടക്കുമ്പോൾ കാട് മുഴുവൻ കുലുങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നും. അവന്റെ വലിപ്പം കണ്ട് കാട്ടിലെ മറ്റു മൃഗങ്ങളായ മുയലുകളും മാൻകുട്ടികളും കുരങ്ങന്മാരും എല്ലാം അവനെ പേടിച്ച് ഓടിപ്പോകുമായിരുന്നു. മുതിർന്ന മൃഗങ്ങൾ കുഞ്ഞുങ്ങളോട് പറയും, 'ആ വലിയ ആനയുടെ അടുത്ത് പോകരുത്, അവൻ അപകടകാരിയാണ്.' ഇത് ഗജേന്ദ്രനെ സങ്കടത്തിലാക്കി. 'ഞാൻ ആരെയും ഉപദ്രവിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ, പിന്നെന്തിനാണ് എല്ലാവരും എന്നെ പേടിക്കുന്നത്?' എന്ന് അവൻ ആലോചിച്ചു.

ഒരിക്കൽ കാട്ടിൽ കനത്ത മഴ പെയ്തു. മഴ കനത്തതോടെ ചെറിയ തോടുകളെല്ലാം വലിയ നദികളായി മാറി. കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങൾ താമസിച്ചിരുന്ന താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങൾ വെള്ളത്തിനടിയിലായി. ചെറിയ മൃഗങ്ങൾക്കും അവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും വെള്ളത്തിന് നടുവിലുള്ള ഒരു ചെറിയ കുന്നിൻ മുകളിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി. അവർക്ക് ഭക്ഷണത്തിനായി പുറത്തിറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, അവർ വിശപ്പും പേടിയും കൊണ്ട് വലഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ് ഗജേന്ദ്രൻ ആ വഴി വന്നത്. മൃഗങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അവൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പതുക്കെ നടന്നു ചെന്നു. മൃഗങ്ങൾ പേടിച്ച് പിന്നോട്ട് മാറി. അപ്പോൾ ഒരു കുഞ്ഞു കുരങ്ങ് നിലവിളിച്ചു പറഞ്ഞു, 'ആനയേ, ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കരുത്! ഞങ്ങൾക്ക് വിശക്കുന്നു, പേടിയാവുന്നു!'

ഗജേന്ദ്രൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, 'എന്നെ പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ വന്നതാണ്. എന്റെ രൂപം കണ്ട് നിങ്ങൾ എന്നെ ഒരു രാക്ഷസനായിട്ടാണോ കാണുന്നത്?' അപ്പോൾ ആ കുഞ്ഞു കുരങ്ങ് പറഞ്ഞു, 'എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ നിങ്ങളുടെ വലിപ്പം കണ്ട് പേടിക്കണം എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ, നിങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് ദോഷം ചെയ്യാതെ എത്ര ശാന്തനായാണ് ജീവിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. നിങ്ങൾ നല്ലവനാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.'

ഗജേന്ദ്രന് വലിയ സന്തോഷം തോന്നി. അവൻ തന്റെ നീളമുള്ള തുമ്പിക്കൈ വെള്ളത്തിലേക്ക് നീട്ടി. ആ കുഞ്ഞു കുരങ്ങ് അതിൽ കയറി സുരക്ഷിതമായി മുകളിലേക്ക് എത്തി. തുടർന്ന് ഗജേന്ദ്രൻ തന്റെ പുറത്തും തുമ്പിക്കൈ ഉപയോഗിച്ചും ഓരോ മൃഗങ്ങളെയായി സുരക്ഷിതമായി കരയ്ക്കെത്തിച്ചു.

അന്ന് മുതൽ മൃഗങ്ങൾ ഗജേന്ദ്രനെ പേടിക്കുന്നത് നിർത്തി. അവർ അവനെ കാട്ടിലെ വലിയൊരു സുഹൃത്തായി കണ്ടു. ഗജേന്ദ്രന് ഇനി ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അവൻ എല്ലാവരോടും ഒപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.

Moral

രൂപം കണ്ട് ഒരാളുടെ സ്വഭാവം അളക്കരുത്.