ನೀಲಿ ಬೆಟ್ಟದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಲೂನಾ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಲೂನಾಳಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೌರ್ಬಲ್ಯವಿತ್ತು; ಅವಳ ಒಂದು ಕಿವಿ ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಒಂದು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಲೂನಾಳ ಪೋಷಕರು ಯಾವಾಗಲೂ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಲೂನಾ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಒಂದು ದಿನ ಲೂನಾಳ ಅಜ್ಜ ಅವಳ ಜೊತೆಗಿರಲು ಬಂದರು. ಅಜ್ಜ ಲೂನಾಳ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಕಳವಳಪಡಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವಳಲ್ಲಿರುವ ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು. ಲೂನಾಳ ಒಂದು ಕಿವಿ ಕೇಳದಿದ್ದರೂ, ಅವಳ ಇನ್ನೊಂದು ಕಿವಿ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಶಬ್ದವನ್ನೂ ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ, ಅವಳ ಒಂದು ಕಣ್ಣು ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಚಲನೆಯನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿಗೆ ಬೇಟೆಗಾರರು ಬಂದರು. ಅವರು ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೆದರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗತೊಡಗಿದವು. "ನಾವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು?" ಎಂದು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಗಾಬರಿಯಾದವು.
ಲೂನಾಳ ಅಜ್ಜ ಒಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು, "ಬೇಟೆಗಾರರು ಯಾವಾಗ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾವು ಗಮನಿಸಬೇಕು."
ಆದರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅತಿಯಾಗಿ ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದವು. ಆಗ ಲೂನಾ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮುಂದೆ ಬಂದು, "ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ!" ಎಂದಳು. "ನನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕಿವಿ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದರಂತೆ, ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಬೇಟೆಗಾರರು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ."
ನಂತರ ಲೂನಾ ಒಂದು ಎತ್ತರದ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ ನಿಂತಳು. "ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಬಲಭಾಗದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಗಾರರೆಲ್ಲರೂ ಗಾಢವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಾವಲು ಇಲ್ಲ!" ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.
ಲೂನಾಳ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಬಲಭಾಗದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿವುವುವು. ಲೂನಾ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿದಳು. ಬೇಟೆಗಾರರು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತಲುಪಿದವು.
ತನ್ನ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಶಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ ಲೂನಾಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು. ಲೂನಾ ಈಗ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
Moral
ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರೆ, ಅವುಗಳೇ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ.
